آیا به سوی نوعی «جنگ سرد جدید» پیش می‌رویم؟

عبدالله شهبازی، تاریخ پژوه، در یادداشتی تلگرامی با عنوان «آیا به سوی نوعی «جنگ سرد جدید» پیش می‌رویم؟» نوشت:

تحولات داخلی کابینه‌ی ترامپ و انتصاب عناصر افراطی، بویژه با گرایش‌های شدید ضد ایرانی، در سمت‌های حساس مقارن است با اوج‌گیری ‌تبلیغات ضد روسیه- ضد پوتین در آمریکا و بریتانیا.

پوتین در مصاحبه‌ی ۲ مارس ۲۰۱۸ با شبکه‌ی ان. بی. سی.، که شنبه (۱۰ مارس) پخش شد، در رابطه با اتهام مداخله‌ی سایبری ۱۳ تبعه‌ی روسیه مقیم آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ این کشور،‌ مورد پرسش قرار گرفت و عملکرد این افراد را بدون ارتباط با دولت روسیه خواند. او تأکید کرد که دولت روسیه در قبال کردار ده‌ها میلیون اتباعش،‌ که در سراسر جهان پراکنده‌اند، مسوول نیست و اگر قرار است روسیه در این زمینه تحقیقی انجام دهد باید در پاسخ به درخواست رسمی آمریکا باشد نه به دلیل تبلیغات ‌و حملات سیاسی در کنگره یا رسانه‌ها. پوتین، در بحثی چالشی با خبرنگار ان. بی. سی.، گفت: «شاید این افراد حتی روس نباشند، شاید اوکرائینی، تاتار و یهودی ولی تبعه‌ی روسیه باشند. شاید تابعیت دوگانه یا گرین کارت دارند. شاید آمریکا به آن‌ها پول داده تا چنین کنند.»

در زبان روسی برای آنچه ما،‌ و انگلیسی‌زبانان، «روس» می‌خوانیم دو واژه وجود دارد: «روسکی» به معنی تعلق به قوم روس، و «روسیسکی» به معنی اتباع روسیه که ممکن است «روس» نباشند.  بنظر می‌رسد مترجمین انگلیسی مصاحبه‌ی پوتین، عمداً یا سهواً، به تفاوت این دو واژه توجه نکرده‌اند.

در چند روز اخیر، این گفته‌ی پوتین دستمایه‌ی تبلیغاتی سنگین قرار گرفته تا او را به «یهودی‌ستیزی» متهم کنند. جاناتان گرینبلت، رییس اجرایی «انجمن ضد افتراء»، نهادی معروف که به پیگیری موارد «یهودی‌ستیزی» اختصاص دارد، در بیانیه‌ی‌ ۱۱ مارس پوتین را مورد حمله شدید قرار داد و نوشت که ‌سخنان پوتین گویی از درون «پروتکل‌های بزرگان یهود» اخذ شده؛ متنی که بنوشته‌ی نیویورک تایمز (۱۲ مارس) در سده نوزدهم میلادی در روسیه برای تبلیغات ضد یهودی فراوان به آن استناد می‌شد. گرینبلت نوشت: «مایه‌ی نگرانی عمیق است که رییس‌جمهور روسیه به کلیشه‌های کلاسیک ضد یهودی حیات دوباره می‌بخشد که صدها سال در کشورش رواجی بیمارگونه داشت.»

قسمت دوم

انتصابات تأمل‌برانگیز در کابینه‌ی ترامپ و اوج‌گیری تبلیغات ضد روسیه- ضد پوتین در آمریکا طی روزهای اخیر با موجی از ادعای ترور و مرگ‌های مشکوک در بریتانیا مقارن است.

ماجرا با ادعای ترور یک جاسوس روسی سرویس اطلاعاتی بریتانیا (ام. آی. سیکس) و دخترش در محوطه‌ی عمومی در سالزبری بریتانیا آغاز شد که گویا در ۴ مارس ‌با گاز اعصاب مسموم شده‌اند.

سرگی اسکریپال سرهنگ سازمان اطلاعات نظامی روسیه (جی. آر. یو.) بود که در سال ۱۹۹۵ در اسپانیا همکاری با سرویس اطلاعاتی بریتانیا را آغاز کرد و در دسامبر ۲۰۰۴ در مسکو دستگیر شد. او در سال ۲۰۱۰ با ۱۰ مأمور «ایلگال»* روسیه، که در آمریکا زندانی بودند، معاوضه شد.

(* ایلگال (غیرقانونی) به جاسوس غیردیپلمات اطلاق می‌شود که در پوشش شهروند بومی در کشور هدف زندگی می‌کند).

ترزا می، نخست‌وزیر بریتانیا، دوشنبه (۱۲ مارس) در مجلس عوام طی سخنانی شدیداللحن دولت روسیه را مظنون به ترور شیمیایی اسکریپال و دخترش اعلام کرد و روز بعد (سه‌شنبه) ادعاهایی جدید دال بر وقوع چند قتل ‌مخفی دیگر از سوی دولت روسیه در خاک بریتانیا عنوان شد. پلیس و سرویس امنیتی بریتانیا (ام. آی. فایو) اعلام کردند که پیگیر پرونده ۱۴ فقره مرگ مشکوک هستند که محتمل است از سوی دولت روسیه انجام گرفته باشد.

تحولات چند روز اخیر ایالات متحده‌ی آمریکا و بریتانیا هماهنگ و سازمان‌یافته بنظر می‌رسد و این فرضیه را به جدّ مطرح می‌کند که احتمالاً کانون‌هایی در غرب در پی برافروختن نوعی «جنگ سرد جدید» هستند که ایران و روسیه را هدف گرفته و پژواک آن در منطقه‌ی خاورمیانه می‌تواند فراتر از «جنگ سرد» باشد.

 

آژانس تلگرافی یهودی (جی. تی. ا.) و روزنامه‌ی اسرائیلی هاآرتص در گزارشی با عنوان «چرا بعضی از یهودیان در روسیه گفته پوتین درباره‌ی آنان را ضد یهودی نمی‌دانند» (۱۳ مارس ۲۰۱۸) مشابه حرف مرا زده درباره تفاوت واژه‌های «روس» به معنی قومی و «روس» به معنی تبعه‌ی دولت روسیه در زبان روسی.

بنوشته‌ی هاآرتص، باروخ گورین، خاخام سرشناس مسکو، ۲۷ سال پیش وقتی برای اولین بار از روسیه به آمریکا می‌رود در فرودگاه ج اف ک نیویورک مأمورین کنترل از او می‌پرسند: روس هستی؟ جواب می‌دهد: خیر، یهودی هستم. چند بار تکرار می‌شود تا بالاخره متوجه ‌شود منظور چیست.

بنظر می‌رسد جنجال «انجمن ضد افتراء» و برخی رسانه‌های آمریکایی، با تحریف دو واژه‌ی فوق در سخنان پوتین، آگاهانه و عمدی است.

 

اخراج ۲۳ دیپلمات روسیه از بریتانیا و تعلیق تماس‌ها در سطوح عالی با روسیه و همزمان تغییر سفیر بریتانیا در ایران، و انتصاب فردی با سوابق نظامی- اطلاعاتی و نفتی بعنوان سفیر جدید، بیانگر جدی‌تر شدن ‌موجی است که در چند روز اخیر علیه ایران و روسیه ایجاد شده.

بنظر می‌رسد سناریوی مهمی در شرف اجرا است که بر تشدید تنش با روسیه و ایران استوار است.

 

در این سناریو آمریکا و بریتانیا و فرانسه در یک جبهه قرار دارند با این تفاوت که مکرون نقش «دلال» و «پلیس خوب» را ایفاء خواهد کرد. مکرون کارگزار بلندپایه همان مافیای بین‌المللی است که سال‌ها پیش ترامپ را از ورشکستگی نجات داد.

 

در ۲۰ مارس ۲۰۱۸/ ۲۹ اسفند ۱۳۹۶، دقیقاً همزمان با تحویل سال نو و شروع عید نوروز ۱۳۹۷ در ایران،‌ ترامپ با محمد بن‌سلمان،‌ ولیعهد سعودی، در کاخ سفید ملاقات می‌کند.

بن‌سلمان اخیراً به مصر و بریتانیا سفر کرد و در ۱۰ مارس به ریاض بازگشت.

آیا تعیین این زمان برای ملاقات ترامپ و بن‌سلمان تصادفی است و با تحولات چند روز اخیر (تغییرات در کابینه ترامپ و تنش در روابط بریتانیا با روسیه) مرتبط نیست؟

پی‌نوشت:

تحویل سال به وقت ایران ساعت ۷ و ۴۵ دقیقه و ۲۸ ثانیه بعدازظهر ۲۹ اسفند ۱۳۹۶ است. زمان به وقت واشنگتن دی‌سی ۷:۳۰ ساعت عقب‌تر از ایران است یعنی اگر ملاقات ترامپ و بن‌سلمان حوالی ظهر ۲۰ مارس باشد دقیقاً مقارن است با تحویل سال در ایران.

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن