برای شرکت در نظرسنجی، کلیک کنید

روز معلم؛ شهادت آیت‌الله مطهری یا ابوالحسن خانعلی؟!

«فرزانه ابراهیم‌زاده»، پژوهشگر در صفحه‌ی توئیتر خود به بهانه‌ی ’روز معلم‘ نوشت:

«‏۱۲ اردیبهشت ۱۳۴۰ معلمان در اعتراض به شرایط صنفی و حقوق خود در مقابل مجلس شورای ملی تجمع کردند این تجمع در ادامه تجمع های اعتراضی در سراسر کشور بود در این روز معلمان تهران و سندیکای معلمان از همه جای شهر پای دیوار مجلس جمع شدند و در خواستشان را مطرح کردند.

‏در آن زمان معلمان حقوق کمی می گرفتند و از مزایای کمی برخوردار بودند همین باعث اعتراضشان شده بود. اعتراض هایی که جایگزینی دکتر جهانشاه صالح به جای دکتر عیسی صدیق اعلم وزیر فرهنگ آن را کمتر نکرد و گسترش داد. معلمان اعتصاب کرده بودند و جلوی مجلس تجمع کردند.

‏اعتصاب ۱۲ اردیبهشت ۱۳۴۰ از چند روز پیش توسط کانون معلمان برنامه ریزی شده بود و معلمان از سراسر تهران به میدان بهارستان امدند و تجمع کردند. تعداد معلمان به قدر زیاد بود که کل میدان و خیابان مقابل مجلس را پر کرده بود. معلمان حقوقی برابر مهندسان می خواستند.

‏یکی از معلمانی که همراه با شاگردان و همکارانش به میدان بهارستان امده بود ‎ابوالحسن خانعلی بود. معلم ۲۹ ساله فلسفه و زبان عربی دبیرستان جامی و ادب و فارغ التحصیل دکترای معقول و منقول (فلسفه و الهیات) دانشگاه تهران که کمی بعد از شروع تجمع رسیدند.

‏کمی بعد از شروع مراسم نمایندگان معلمان شروع به سخنرانی و اعلام خواسته هایشان می کنند که شامل بالا رفتن حقوق و مزایا بود. به دنبال این معلمان شروع به شعار دادن کردند. یکی از شعارها این بود ‎’معلم نان می‌خواهد‘

‏به دنبال شعار دادن و بالا رفتن اعتراض ها ‎شهربانی خواستار متفرق شدن معلمها شد. آنها که میدان را محاصره کرده بودند به کمک ماشین های آتشنشانی آب بر سر جمعیت ریختند تا پراکنده شوند اما معلمان چه زن چه مرد میدان را ترک نکردند و پلیس تهدید به شلیک کرد.

‏اما تهدید فرمانده فایده نداشت و معلمان به شعار دادن و تجمع ادامه دادند. ناصر شهرستانی رئیس کلانتری بهارستان که موقعیت خود را در خطر می‌دید، به سمت تجمع‌کنندگان شلیک کرد که گلوله‌ای به سر ‎ابوالحسن خانعلی اصابت کرد و دو تیر دیگر هم دو نفر را مجروح کرد.

‏در بعضی منابع نوشته شده ‎ابوالحسن خانعلی جزو سخنرانان بوده است اما به شهادت دوستان نزدیکش او فردی آرام بود و آن روز هم صرفا برای حقوق صنفی در این تجمع شرکت کرده بود و جزو سخنرانان نبود. او به همراه دوستانش در نزدیکی دو نبش میدان بهارستان نزدیک رییس کلانتری ایستاده بودند.

‏تیر به گفته منابع به سر ‎ابوالحسن خانعلی خورده بود و تلاش دکتران بیمارستان بازرگانان برای نجات او فایده نداشت. خانعلی را با تششیعی با شکوه در ‎ابن بابویه به خاک سپردند. معلمان شعار می دادند: ’کشتند یک معلم را‘

‏به دنبال کشته شدن ‎ابوالحسن خانعلی دولت وقت به نخست وزیری ‎جعفر شریف‌امامی سقوط کرد و ‎علی امینی نخست وزیر شد و محمد درخشش به عنوان وزیر فرهنگ رای اعتماد گرفت و به یادبود شهادت دکتر خانعلی از یال ۱۳۴۱ روز ۱۲ اردیبهشت به عنوان ‎’روز معلم‘ نامگذاری شد و هر ساله بزرگداشت او برگزار میشد.

‏ساعت ۱۰ روز ۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۸ آیت‌الله مرتضی مطهری در خیابان فخرآباد در نزدیکی میدان بهارستان زمانی که از خانه دکتر سحابی خارج می شد توسط گروه فرقان ترور شد و پیکرش به بیمارستان طرفه منتقل شد و ساعتی بعد در این بیمارستان به شهادت رسید.

‏از سال ۵۹ همزمانی شهادت ‎آیت‌الله مرتضی مطهری با ۱۲اردیبهشت باعث شد تا این خطای رایج پیش بیاید که روز شهادت ایشان روز معلم نام گرفته است و ماجرای شهادت ‎ابوالحسن خانعلی کاملا به حاشیه برود و نسل جدید کمتر بدانند علت نامگذاری ‎’روز معلم‘ چه بوده است.»

 

IMG_20180502_161714

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

پیام

  1. زمان شاه تاریخها و مناسبتهای زیادی بود که ایجاد شده بوداما بعد از انقلاب مبنای این مناسبتها با مناسبت‌های انقلاب تغییر یافت . مثل نام خیابانها .مرگ مرحوم خانعلی مناسبت چندان حماسی نداشت که به عنوان اسوه معلمان قرار بگیرد . بخصوص که این یک تحصن صنفی برای حقوق بوده و مبنای آن براساس چیز با ارزشی نبوده . ضمنا بگفته دوستانش ایشون ‌ . مرحوم هیچ نقش اساسی در این تحصن نداشته . ضمنا اگر هم روزمعلم در زمان شاه روز کشته شدن ایشان باشد طبیعتاً بعد از انقلاب این روز برمبنای شهادت یک فرد انقلابی مبارزو ارزشمند و دانشمندی همچون شهید مطهری تغییر میکند . پس اشتباهی صورت نگرفته ومردم این روز را به علت تقارن این دو جریان اشتباه نگرفتند . بلکه به درخواست خود مردم بعدازانقلاب این روز به مناسبت شهادت دانشمند واندیشمندبزرگ فلسفه درجهان که پس از سالها مبارزه علیه حکومت ستمگر شاهنشاهی و استعمار شرق و غرب توسط کوردلان گروه فرقان به شهادت رسید و خفاشان زمان که تحمل روشنگری ها و اندیشه های گوهربار ایشان و رهنمودها و بیدارسازیهای وی دربرابر منطق کور منافقان را نداشتند پس تصمیم بر شهادت ایشان گرفتند . پس این روز مقدس به عنوان روز معلم آگاهانه توسط مردم انتخاب شد . هرچند ارزش مرگ مرحوم خانعلی هم هرگز ازبین نمی‌رود.اما عقل و منطق اینگونه حکم میکند که نام یک روز بر حادثه عظیم آن روز نامگذاری گردد.

  2. زمان شاه تاریخها و مناسبتهای زیادی بود که ایجاد شده بوداما بعد از انقلاب مبنای این مناسبتها با مناسبت‌های انقلاب تغییر یافت . مثل نام خیابانها .مرگ مرحوم خانعلی مناسبت چندان حماسی نداشت که به عنوان اسوه معلمان قرار بگیرد . بخصوص که این یک تحصن صنفی برای حقوق بوده و مبنای آن براساس چیز با ارزشی نبوده . ضمنا بگفته دوستانش ایشون ‌ . مرحوم هیچ نقش اساسی در این تحصن نداشته . ضمنا اگر هم روزمعلم در زمان شاه روز کشته شدن ایشان باشد طبیعتاً بعد از انقلاب این روز برمبنای شهادت یک فرد انقلابی مبارزو ارزشمند و دانشمندی همچون شهید مطهری تغییر میکند . پس اشتباهی صورت نگرفته ومردم این روز را به علت تقارن این دو جریان اشتباه نگرفتند . بلکه به درخواست خود مردم بعدازانقلاب این روز به مناسبت شهادت دانشمند واندیشمندبزرگ فلسفه درجهان که پس از سالها مبارزه علیه حکومت ستمگر شاهنشاهی و استعمار شرق و غرب توسط کوردلان گروه فرقان به شهادت رسید و خفاشان زمان که تحمل روشنگری ها و اندیشه های گوهربار ایشان و رهنمودها و بیدارسازیهای وی دربرابر منطق کور منافقان را نداشتند پس تصمیم بر شهادت ایشان گرفتند . پس این روز مقدس به عنوان روز معلم آگاهانه توسط مردم انتخاب شد . هرچند ارزش مرگ مرحوم خانعلی هم هرگز ازبین نمی‌رود.اما عقل و منطق اینگونه حکم میکند که نام یک روز بر حادثه عظیم آن روز نامگذاری گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن