پاسخی به انتقادات هاشمی‌طبا و مصطفوی از کی‌روش

مصطفی هاشمی‌طبا گفته رفتارهای کی‌روش را مستشاران آمریکایی هم قبل از انقلاب نمی‌کردند و از مهدی تاج انتقاد کرده است .

به گزارش خبرآنلاین؛ مصطفی هاشمی‌طبا که سال قبل همین موقع ها با حضور در انتخابات ریاست جمهوری، ستاره رقابت انتخاباتی بود، حالا دوباره بیشتر درباره ورزش سخن می گوید. او روز گذشته از رفتارهای کارلوس کی‌روش و مصاحبه هایش انتقاد کرده بود و گفته بود این تقصیر فدراسیون فوتبال است که می گذارد چنین اتفاقاتی در تیم ملی رخ داد.

گفته هایی که با توجه به تجربه این مدیر ورزشی بی‌شک می تواند صحیح باشد. البته خود هاشمی‌طبا از دوران ریاستش بر سازمان ورزش کشور خاطراتی وجود دارد که کم از این رفتارها ندارد. مثلا او همچنان می تواند توضیح دهد انتخاب محمد مایلی‌کهن به عنوان سرمربی وقت تیم ملی در سال ۱۹۹۵ بر اساس کدام ملاک بود و چطور ناگهان داریوش مصطفوی به او رسید. یا در همان دوران، ماجرای عجیب‌تری اتفاق افتاده است. خاطره ای که سعید فائقی تعریفش کرده است: «محمد مایلی‌کهن مجتبی محرمی را دعوت کرد به تیم ملی و می خواست به امارات ببرد. آقای هاشمی به دلیل مسائل اخلاقی اعلام کرد این بازیکن تحت هیچ شرایطی حق ندارد با تیم ملی به امارات برود. حتی به قیمت نرفتن تیم ملی به بازی ها. مایلی‌کهن روی حرفش ایستاد و این بازیکن را برد. ما خبر را پنهان کردیم و تا زمانی که تیم ملی به امارات رفت، آقای هاشمی خبر نداشت که مجتبی با تیم ملی رفته است!»

اینکه چرا باید نفر اول ورزش در انتخاب بازیکن تیم ملی دخالت داشته باشد یک پرسش است در این خاطره و مسئله بعدی این است که چطور چنین اتفاق مهمی از ایشان پنهان مانده و چطور عالی‌ترین مسئول ورزش کشور نتوانسته یک خواسته اش را به کرسی بنشاند و کارمندش را اداره کند، پرسش هایی هستند که این مدیر باتجربه ورزش کشور شاید روزی در بخشی از خاطرات شفاهی ورزش کشور می تواند به آن پاسخ دهد!


آریا صالحی در یادداشتی نوشت: باز آب فوتبال ملی گل آلود شد داریوش مصطفوی راه افتاد و حرف زد! انگار یادش رفته او کیست و چه خاطراتی از حضورش در فوتبال‌مان داریم. هنوز برای خود خاطراتی می گوید که خیلی هایش اصلا با واقعیت انطباق ندارد. او که هنوز همه یادشان هست چطور وقتی دچار بیماری قلبی شد و از کنار تیم ملی کنار رفت، تیم ملی ۹۸ توانست به جام جهانی صعود کند، همان زمان هم با حرف هایی که درباره دادن فرش به هاوه لانژ و بخشیده شدن کارت های زرد ملی‌پوشان زده بود، سوژه ای شد برای فوتبال‌مان.

همان حرف ها و ناآشنایی مطلق محمد علی آبادی در سال اول حضورش در ورزش، سبب شد بیاید و برود دیدن مدیر وقت ورزش کشور بعد از جام جهانی ۲۰۰۶ و با گفتن اینکه در ۲۰ دقیقه قدر تمام زندگی اش از علی آبادی نکات فوتبالی یاد گرفته، دبیر فدراسیون فوتبال شود و بعد با گفتن فیفا هیچ غلطی نمی کند و برانکو باید در تهران محاکمه شود ، کاری کرد که هم فوتبال ملی‌مان تعلیق شود بعد از جدایی محمد دادکان و هم با شکایت بی دلیلش از برانکو سبب شد هم ۴۰۰ هزار دلار به این مربی غرامت پرداخت شود و هم او ده درصد از پاداش صعود تیم ملی به جام جهانی را از ایران بگیرد!

چیزی که خود برانکو بی‌خیالش شده بود و گمان می کرد با ماجرای مالیاتش صاف می شود!

او البته کارنامه ای درخشان‌تر از این هم در سیاه‌ترین فصل ممکن در پرسپولیس یک دهه گذشته داشت و تیم پر هزینه اش فقط کابوس برای هواداران باقی گذاشت!

حالا او دوباره آمده و این بار در جمایت از برانکو حرف می زند تا برای خود محبوبیتی بخرد. آقای مصطفوی کاش شما یک نفر سکوت کنید و بگذارید بقیه اهالی فوتبال نگران فوتبال ملی‌مان باشند. شما پیش از این دلسوزی های‌تان را به صورت عملی نشان‌مان داده اید.

لحظه ای فقط به این فکر کنید که مردم این قدرها هم حافظه تاریخی‌شان ضعیف نیست و شاید باشند افرادی که هنوز هنرنمایی های‌تان یادشان مانده است!

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن