شرایط تولید گوشت در کشور فراهم نیست

/ دبیر انجمن صنفی صنعت تولید و بسته بندی مواد پروتئینی کشور عنوان کرد /

مسود رسولی، دبیر انجمن صنفی صنعت تولید و بسته بندی مواد پروتئینی کشور با اشاره به کم بودن میزان واردات گوشت نسبت به مصرف کشور، و پایه‌ی تنظیم بازار بودن گوشت گوساله،می‌گوید: به دلیل اینکه در کشور مزرعه‌های بزرگ و یک پارچه وجود ندارد، دولت نمی‌تواند روی آنها سرمایه‌گذاری بلند مدت انجام دهد.

او با عنوان اینکه در کشور اغلب مزارع کوچک هستند و زنجیره‌های یکپارچه‌ و بزرگ تولید ندارد که دولت بتواند برای آن برنامه‌ریزی بلند مدت کند و از طرفی به دلیل وابستگی زیادی به خارج داریم، گفت: جوجه، دانه، دارو، کارگر و غیره همه خارجی و وارداتی است و در این‌جا ما تنها آب و سالن را در اختیار داریم.

او با اشاره به شرایط فعلی طیور کشور گفت: هنوز با کمبود خیلی خاصی در مورد مرغ مواجه نشده‌ایم، اما اگر با همین روند ادامه پیدا کند دچار کمبود می‌شویم. ما در صنعت مواد پروتینی واقعا با معضل مواجه هستیم، در مورد تخم مرغ از دانه تا نژاد مرغ های آن در کشور وارداتی است. از سویی برای کارگرهای افغانستانی کار کردن در ایران صرف نمی‌کند و می‌خواهند بروند.

او با عنوان اینکه در حال حاضر هیچ کس نمی‌داند که باید چه سیاست و برنامه‌ریزی داشته باشد و سیستم درست و برنامه‌ریزی شده‌ای نیست، گفت: در حال حاضر هر روز قیمت را باید بالا و پایین ببرند. بخشی از آن به تحریم‌ها بر می‌گردد، اما بخش عمده‌ی آن به بازار پسندی ما ایرانی‌ها بر می‌گردد، چون در بازار ایران مردم ما مرغ منجمند نمی‌پسندند به همین علت تنظیم بازار مرغ برای دولت کار سختی است.

دبیر انجمن بسته بندی پروتئین گفت: تحریم‌های پیش رو، شرایط را سخت خواهد کرد اما دولت گاهی با واردات منجمد و حتی بسته بندی داخلی و انجماد تولید داخل در مواقع گرانی آنها را در بازار عرضه و از گرانی آن جلوگیر می‌کند.

رسولی با اشاره به کارآفرینانی مانند هژبر یزدانی، محسن آزمایش و برادران خیامی و مهاجرت آنها از کشور گفت:  بعد از این افراد روز‌به‌روز کارها و مزارع کوچک شد، کشاورزی و دامپروی کوچک هم توجیه اقتصادی ندارند.

او گفت: در صنعت دام کمترین وابستگی را داریم اما در تولید آن در داخل کشور به دلیل کمبود آب با مشکل مواجه هستیم. برای تولید یک کیلو گوشت گوسفند 12 هزار لیتر آب نیاز است که ما اینقدر آب در کشور نداریم. گذشته از آن سیستم‌های بزرگ تولید نداریم.

او در مورد میزان واردات گوشت به صورت مستقیم گفت: ما در حال حاضر در کشور پرورش گوسفندی نداریم که خیلی برنامه‌ریزی شده و اصولی باشد. از طرفی هم گوشت گوسفندی در جامعه ما مصرف بالایی دارد. دولت برای این‌که بخواهد بازار را تنظیم کند، ناچار به واردات است، که اتفاقا گوشت گوسفندی وارداتی از لحاظ کیفیت، از گوشت داخل خیلی بهتر است اما حجم واردات بسیار کمتر از میزان مورد نیاز کشور است.

او همچنین افزود: به طور مثال در دو استان تهران و البرز و فارغ از مصارف مصرف صنعتی و فقط مصرف خانگی  250 تن در روز است، اما گوشتی که به این دو استان تخصیص داده می‌شود نهایتا 100تن است. به دلیل این‌که عرضه و تقاضا هم‌خوانی ندارد، گوشت گوسفندی هر روز گران می‌شود.

رسولی با اظهار اینکه صنعتی نداریم که وابسته نباشد، گفت:  در صنایع لبنی، همه چیز از بسته بندی تا افزودنی‌های آن وابسته به خارج است. در مورد گوساله هم 30 تا 40 درصد وابستگی داریم. از طرفی هم با افت ارزش ریال و ارزان شدن کالاهای ایران نسبت به کشورهای همسایه، گوشت گوساله‌ی ما به کشور عراق صادر می‌شود.

او گفت: در کشور ما مواقعی که می‌خواهند قدرت نمایی کنند همه مسوولند، ولی موقعی که کسی به مشکل می‌خورد هیچ کس مسوول نیست؛  وزارت جهاد کشاورزی، وزارت صمت، سازمان دامپزشکی، شرکت پشتیبانی امور دام، تشکل‌های خصوصی و تعاونی‌های خصوصی و نیز ارگان‌هایی داریم که در آن دخیل هستند، اما سیستم یک پارچه نداریم.

او با اشاره به اینکه بعد این همه سال مسوولان باید دیگر متوجه شده باشند که بازار خودش خودش را تنظیم می‌کند، گفت: بگذارید بخش‌های خصوصی خودشان به یک نتیجه‌ای برسند؛ با تحکم و قدرت و این چیزها هیچ‌وقت نمی‌شود کاری کرد.

او افزود: همه‌ی کالا‌ها در بازار با ارز دولتی وارد شده‌اند، پس چرا کالاها در بازار گران شده است؟  آیا دولت توانسته که قیمت را نگاه دارد؟ نتوانسته و نمی‌تواند؛ هر چقدر هم بگیرد، ببندد و بزند نمی‌تواند قیمت‌ها را پایین نگاه دارد. از اول باید شرایطی را ایجاد می‌کرد که حتی اگر دچار تورم می‌شدیم دچار کمبود نمی‌شدیم یا اگر دچار تورم می‌شدیم ولی حداقل دچار فساد نمی‌شدیم.

دبیر انجمن بسته بندی پروتئین کشور با گلایه از نبود برنامه‌ی منسجم گفت: طی یک‌سال گذشته در 100 جلسه‌ی تنظیم بازار گوشت شرکت کردم، آرزو داشتم یک جلسه شرکت کنم که اولا تمام ارگان‌ها با هم همسو باشند و دوم اینکه برای آینده برنامه‌ریزی کنیم؛ نه اینکه فقط مشکلات همان لحظه و مقطعی را در دستور کار قرار دهیم، که در نهایت هم نتیجه‌ای نداشته باشد.

چیزی که باعث می‌شد بتوانیم قیمت گوشت را تنظیم و عرضه‌ی آن در بازار را تامین کنیم ورود گوشت‌های منجمدی بود که وارد کشور می‌شد. در اصل گوشت منجمد گوساله پشتوانه‌ی گوشت ایران بود.

رسولی با اشاره به اینکه گوشت گوساله زیرساخت تنظیم بازار بود گفت: دولت تمام سردخانه‌های گوشت منجمد را تعطیل کرده است و خودش دارد شبکه‌ای را تعریف می‌کند که در آن  گوشت عرضه شود.

او افزود: البته دولت و حتی واردکننده ها هم مقصر افزایش قیمت و کمبود گوشت نیستند، چون با سود مشخص گوشت را عرضه کرده‌اند، اما یکسری دلال در این موضوع ورود کردند که دولت مجبور شد توزیع گوشت را خودش در دست بگیرد و در شبکه و قیمت آن دخالت کند.

رسولی در ادامه گفت: اما همین گرفتن و بستن و محدود کردنش باعث شده است قیمت گوشت گوساله‌ی داخلی هم بالا رود، چون مسایل صنعتی و کارخانه‌ها به گوشت گوساله‌ی داخلی رو می‌آورند؛ از طرفی گوشت گوساله‌ی داخلی به خاطر صدور آن به کشورهای هم جوار دچار افزایش قیمت شده است. پول ما بی‌ارزش شده است و به راحتی گوساله‌ها را از مرز رد می‌کنند.

باید بدانید که گوشت گوساله پایه و اساس قیمت گوشت و تامین آن در ایران است. اگر دولت بتواند گوشت گوساله را تامین و قیمت‌گذاری کند می‌تواند مرغ و گوسفند را هم کنترل کند.

این فعال اقتصادی با عنوان اینکه بیشرین مشکل ما در تامین گوشت گوساله است گفت: قبلا گوشت گوساله فقط به صورت منجمد وارد می‌شد و میزان واردات آن بیشتر برپایه‌ی عرضه و تقاضا بود. از طرفی بخاطر تعدد واردکننده‌ها و نیز رقابت شدید آنها، واردکننده مجبور بود با سود کم و گاهی با ضرر کالای خود را به فروش برساند. عرضه و تقاضا کاری کرده بود که وارد کننده کمترین سود را ببرد.

رسولی در پایان گفت: دولت برنامه‌ی واردات هم دارد، اما خیلی نمی‌تواند این کار را بکند. در حال حاضر بیش از یک سال است که  طرح تنظیم گوشت گوسفندی تعریف شده است، شبکه‌ای هم برای آن تعریف کرده‌اند که اتفاقا شبکه‌ی بسیار منظم و شفافی است و کمترین میزان فساد را دارد. منظم و مرتب پیش می‌رود و قیمت آن هم از پارسال تغییر نکرده است؛ اما متاسفانه چون تامین مناسبی انجام نمی‌شود، باعث شده است که قیمت گوشت گوسفندی افزایش پیدا کند.

از طرفی اقلام مصرفی به شدت افزایش پیدا کرده است. مثلا ظرفی که مرغ در آن گذاشته می شد از 200 تومان به قیمت 1000 تومان رسیده است و این صد درصد بر قیمت محصولات اثر گذاشته است.

انتهای پیام

دیباچه

نوشته های مشابه

یک پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا