گلزار و «جدایی عادل از سیما»

رضا دانشمندی در خبرآنلاین نوشت: ماجرای «نود» بر سه‌گانۀ عادل فردوسی‌پور (متولد ۱۳۵۳، ۴۴ ساله)، علی فروغی (متولد ۱۳۶۷، ۳۰ ساله) و محمّدرضا گلزار (متولد ۱۳۵۶، ۴۱ ساله) شکل گرفت که هر کدام نماد و نمایندۀ یک جریان فرهنگی-اجتماعی هستند.  به‌نظر می‌رسد، آن‌چه بیش از همه اهمیت دارد ائتلاف میان دو جریان به‌ظاهر متضاد (فروغی-گلزار) است که وجه مشترک‌شان رشد سرطانی/ غیر منطقی، رانتی و سفارشی است.

به بیان دیگر، با گونه‌ای از اصول‌گرایی روبه‌روایم، که به‌رغم پافشاری بر اصول، ادعای بیزاری از قدرت و پرهیزکاری، اتفاقاً فاقد اصولِ ثابت و شیفتۀ قدرت ‌است و برای کسب و حفظ آن از هیچ اقدامی پروا ندارند (کار به جایی می‌کِشد که وزیر و پلیس فتا باید مانع تقلب‌ شوند).

این گروه – که بیشتر از نسل دوم اصول‌گرایان هستند – به‌رغم عمق اندک، از یک نکته به‌نیکی آگاه‌اند؛ «اصول‌گرایی» دیگر دلربایی و گیرایی عمومی ندارند و کف‌گیر ته دیگ خورده است. بنابراین، باید سحر و جادو کرد و به هر ریسمان و چوبی چنگ زد و مردمان را فریفت. این‌جاست که، از محمّدرضا گلزار، مجری ارزشی! می‌سازد و روی صحنه می‌فرستد. (گویا قرار نیست این مدیرانِ بادرایت از ماجرای «آزاده نامداری» عبرت گیرند)

غرب‌پرستی در پوشش انقلابی‌گری

این نسل از آقازادگانِ «نازپروده تنعم» و نابرده‌رنج‌ (گنج مُیَسّر)، ساده‌انگارند و به تاریخ و زمان و قدمت و پیشینه عنایتی ندارند و حتی متوجّه تناقض‌های بنیادین در اندیشه و کنش خود نیستند؛ شعار ضدّیت با سرمایه‌داری و غرب سر می‌دهند، اما چه در فرم و چه محتوا، آشکارا مقلّدش هستند و «میلیونرشو / برنده‌باش» و «گات تَلِنت / عصر جدید» می‌سازند، خواسته یا ناخواسته مروّج ارزش‌هایش می‌شوند و آگاهی را هم به کالایی خریدنی! تبدیل می‌کنند.

آنان مانند اسلاف‌شان، آن قدر هم هوشمند نیستند که بفهمند: پوششی که با باد جنوب بر سر افتد، با باد شمال از سر می‌افتد، و مخاطبی هم که به واسطۀ گلزار به رسانه ملّی اضافه شود … . چون ارزیابی منطبق بر واقعی از خود ندارند، استعداد ویژه‌ای هم در قطبی‌سازی دارند.

گلزار در چارچوب است؟!

یک خبرگزاری همسو با مدیر شبکۀ سه مدّعی شده: عادل فردوسی‌پور که مقید به رعایت اصول و حرکت در چارچوب‌های تعیین‌شده نبود دیگر برنامه نود را اجرا نخواهد کرد. به‌جاست این رسانه نظر مدیر جوان! شبکۀ سۀ سیما را دربارۀ فیلم سینمایی «سلام بمبئی» جویا شود، و از وی بپرسد که آیا حاضر است این فیلم سینمایی را همین نوروز از شبکۀ سه پخش کند؟ (امید است امسال گلزار خویشتنداری کند و با شرکت در کنسرت‌های نوروزی آرش و اِبی و … در کشورهای هم‌جوار، درایت جنابِ مدیر را زیر سؤال نبرد)

در روزگار و اجتماع آنومیکی که «اخلاق» به سختی تنفس می‌کند،
حفظِ میز، فریضه است، قبا و ردای مسئولیت سایزِ فرد نیست، ژن، اِسپرم، پشت و تبار مقدّس و تعیین‌کننده است، و قواعد و معیارها تمسخر می‌شوند (صورت آسیب‌دیده، یا تلفظ نادرست «راء» مقابل دوربین رسانه قرار می‌گیرد)،

حتماً می‌شود به رأی مردم دهن‌کجی کرد و دل‌بخواهانه و محمّدعلی‌‌شاهی حُکم‌راند.

انتهای پیام

لینک کوتاه شده: http://www.ensafnews.com/LEXol
برچسب ها

نوشته های مشابه

2 Comments

  1. آقای فروغی دمت گرم
    همینکه تن پرورانی مانند نگارنده ی این متن را یاد انقلاب و اصول انداختی که مجبور شوند برای نقد”ات” نگاهی به اصول بیاندازند دمت گرم داری

    1
    1
  2. مگر حکم رانی محمد علی شاهی چه عیبی دارد ، خودش نوعی اصولگرایی است ، هر چند محمد علیشاه در پایبندی به اصول مورد قبول خود صداقت داشت !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن