کتاب تقی شهرام به روایت اسناد

محمدحسن روزی‌طلب، معاون اسناد و کتابخانه مرکز اسناد انقلاب اسلامی درباره‌ی کتاب تقی شهرام روزنامه‌ی سازندگی نوشت: تردیدی نمی‌توان داشت كه نگاه و برداشت افراد ـ به نسبت علاقه و حساسیت آنها به موضوع ـ دربارۀ حوادث و ماجراهایی كه بین سال‌های نخست دهۀ پنجاه تا اواخر دهۀ شصت روی‌ داده و به نحوی به سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی ـ مذهبی و مارکسیستی معطوف است، مبتنی بر نوعی تعلق یا عدوات است؛ چرا كه این مسائل هنوز در كشور ما «تاریخی» نشده است.

با بیان این مقدمه، چند نكته را به كتابخوان‌ها و علاقه‌مندانی كه تاریخچۀ جریان‌های سیاسی ـ نظامی را پی می‌گیرند، توصیه می‌كنم:

۱ اگر شما از آن دسته افرادی هستید كه گمان می‌كنید سازمان مجاهدین خلق را سیا و موساد، ك.گ.ب و اینتلیجنت سرویس به راه انداختند و اینان وابسته به اجانب بودند، كتاب «تقی شهرام» را نخوانید، چراکه باورهایتان خدشه‌دار خواهد شد.

۲ اگر از جمله كسانی هستید كه معتقدید تقی شهرام را سیا و ساواك از زندان ساری فراری داده‌اند تا چنین و چنان كنند، این كتاب را نخوانید.

۳ اگر احیاناً بر این باورید كه تقی شهرام عامل یك قدرت خارجی یا سرویس اطلاعاتی بیگانه بوده است، باز هم این كتاب را نخوانید.

۴ امّا… اگر می‌خواهید دربارۀ روند رشد تشكیلاتی، ویژگی‌های اعضای سازمان مزبور، نگاه معطوف به حذف نسبت به مخالفان فكری و تشكیلاتی، تفصیل علل ترور برخی از كادرهای مهم و چگونگی انجام ترورها، نحوۀ فرار تقی شهرام از زندان ساری و ورودش به سازمان و چگونگی قدرت یافتن وی در تشكیلات و نقش او در عملكرد سازمان طی سال‌های ۵۲ تا ۵۷ که منجر به تغییر ایدئولوژی شد، آگاهی پیدا كنید و ضمناً علاقه‌مندید كه زندگی بچه‌های تقی شهرام را از دوران مدرسه در اواخر دهۀ ۳۰ و نیمۀ اول دهۀ ۴۰ تا اعدامش در تابستان ۵۹ پیگیری نمائید حتماً این كتاب را بخوانید.

در «مركز اسناد انقلاب اسلامی»، اسناد موجود در ساواك، دستگاه‌ها و نهادهای متعدد اطلاعاتی ـ امنیتی سال‌های نخست شكل‌گیری جمهوری اسلامی، دادگاه‌های نظامی دوران پهلوی، دادگاه‌های انقلاب و دیگر مراكز در قبل و بعد از انقلاب اسلامی، به نحوی نظام‌مند جمع‌آوری، طبقه‌بندی و سازمان‌دهی شده است تا پژوهشگران حوزۀ تاریخ معاصر، علوم سیاسی، جامعه‌شناسی سیاسی و سایر رشته‌های مرتبط، بتوانند آثار تألیفی خود را مستند به مداركی نمایند كه مطمئناً هیچ‌كس در صحت و اصالت آن‌ها تردیدی ندارد و می‌توان با اتقان و اطمینان، بدان‌ها رفرنس داد و بر بار پژوهشی آثار افزود.

معاونت اسناد این مركز، علاوه بر آثاری كه تاكنون دربارۀ سازمان مجاهدین خلق تدوین شده و انتشار یافته، تألیفات دیگری را آمادۀ انتشار کرده است كه هریك در نوع خود دارای نظرها و آرای نو و بدیعی هستند و انتشارشان در اولویت قرار گرفته است، ازجمله كتابی تفصیلی دربارۀ وحید افراخته با عنوان «من اعتراف می‌كنم»، «یادداشت‌های قاسم عابدینی» از سران سازمان پیكار، دو كتاب با مطالب و نظرات نوین دربارۀ ماجرای طبس و كودتای نوژه، «عملیات مرصاد»، «مبارزه با ضد انقلاب در جنگل‌های شمال» و دیگر كتاب‌هایی كه دربارۀ آنها در زمان مناسب اطلاع‌رسانی خواهیم كرد.

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

یک پیام

  1. کاش دانشگاه شریف را به اسم صمدیه لباف نامگذاری می کردند، چون شریف واقفی به شهادت نامه همخانه اش (لیلا زمردیان) مارکسیست شده بود و قتل او به دلیل اختلاف با شهرام بر سر تقدم و تأخر انتقاد از خود بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن