«بزرگترین چالش بیمه، نبود ارتباط با بازارهای جهانی است»

/گفت‌وگو با مسوول بیمه‌های اتکایی بیمه‌ی تجارت/

صنعت بیمه یکی از صنایع کشور است که منتقدان آن را یک صنعت زیان‌ده می‌دانند سرمایه‌گذاران نیز علاقه‌ای به سرمایه‌گذاری در این صنعت ندارند. علی سلطانی، مسوول بیمه‌های اتکایی بیمه‌ی تجارت درباره‌ی مشکلات این صنعت با انصاف‌نیوز به گفت‌وگو پرداخت. سلطانی معتقد است مهم‌ترین چالش صنعت بیمه ارتباط نداشتن با بازارهای جهانی است و تحریم‌ها باعث محدود شدن ظرفیت‌های بیمه‌ای ایران شده است.

سلطانی در مورد بزرگترین چالشی که صنعت بیمه با آن مواجه است می‌گوید: «بزرگترین چالش بیمه در شرایط فعلی ارتباط نداشتن با بازار بین‌المللی است. برای پوشش ریسک‌های بزرگ و همینطور در اختیار قرار دادن ظرفیت اتکایی باید با بازارهای بین‌المللی ارتباط داشت.

این نگاه من است ممکن است افراد دیگر مثل مدیران ارشد بیمه‌ی مرکزی معتقد باشند که مشکلات دیگری مثل ضعف بدنه‌ی نیروی انسانی، پشتیبانی نشدن نماینده‌ها و همینطور پایین بودن سرمایه و توانگری مالی شرکت‌ها مشکل اصلی ما هستند.

اما من فکر می‎کنم که کارکرد بیمه این است که بتواند ریسک‌های بزرگ را هم تحت پوشش قرار دارد. ریسک‌های بزرگ یعنی ریسک‌هایی که بخشی از از زنجیره‌ی ارزش در اقتصاد کشور هستند مثل ریسک‌های حوزه‌ها‌ی باربری، صادرات، پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها و بدنه‌ی نفتکش‌ها، اینها حوزه‌هایی هستند که بیمه باید به کمک اقتصاد کشور بیاید که این حوزه‌ها بهتر و روان‌تر کار کنند.

متاسفانه با اتفاقاتی که در فضای سیاسی کشور افتاده، ظرفیت بیمه‌ای و اتکایی محدود شده است. ما قبل از تحریم‌ها با فضای بین‌الملل در ارتباط بودیم. شرکت‌های اروپایی و حتی شرکت‌های امریکایی در ایران حضور داشتند اما فضای جدی تحریم‌ها باعث شده که ما از ظرفیت ‌اتکایی‌ای که وجود دارد و نیاز صنعت بیمه هم هست و زمینه‌ی انتقال دانش می‌شود و می‌تواند به پیشرفت صنعت بیمه کمک کند، فعلا محروم شویم.

امیدوارم که مثل دوره‌ی قبلی تحریم‌ها که صنعت بیمه توانست به سلامت از آن گردنه‌ی سخت عبور کند و شاید خسارت جدی‌ای متوجه آن نشد، در این دوره‌ی تحریم‌ها هم صنعت بیمه بتواند این شرایط سخت را مدیریت کند. این مستلزم این است که همه‌ی اجزای شرکت‌های بیمه، در پوشش ریسک‌های بزرگ باهم همدلی داشته باشند.»

او در پاسخ به سوالی مبنی بر تاثیر تصویب FATF در حل شدن این مشکلات می‌گوید: «در شرایط فعلی شرکت‌های بین‌المللی با ما کار نمی‌کنند ولی به طور طبیعی برای کار کردن با شرکت‌های بیمه‌ی خارجی اولین قدم این است که بتوانیم پول را منتقل کنیم که شرکت بیمه بتواند حق بیمه‌ی اتکایی را به این شرکت‌ها پرداخت کند یا اینکه بتواند خسارت را از آنها بگیرد. با الزاماتی که FATF دارد، شرکت‌های بین‌المللی هم در این ساختار به همکاری با ایران ادامه دهند.

به تصویب نرسیدن FATF در صورتی که در آینده فضای گشایشی وجود داشته باشد و بخواهیم با شرکت‌های بیمه‌ی بین‌المللی کار کنیم، در تصمیم آنها تاثیرگذار خواهد بود.

در شرایط فعلی چون اصلا شرکت بین‌المللی‌ای وجود ندارد که با ایران کار کند، تصویب آن تاثیر خاصی نخواهد داشت، در حال حاضر تحریم‌ها موضوع مهمتری است قطعا در بخش‌های دیگر اقتصاد FATF  تاثیر بیشتری خواهد داشت اما در حال حاضر اولویت در صنعت بیمه متقاعد کردن شرکت‌های بیمه‌ی بین المللی برای شرکت در بازار بیمه‌ی ایران است.»

سلطانی معتقد است که سرمایه‌گذاران علاقه‌ای به سرمایه‌گذاری در بیمه ندارند و توضیح می‌دهد: «در کل صنعت بیمه جذابیت زیادی برای سرمایه‌گذاری به وجود نیاورده است. این را در بی‌میلی سرمایه‌گذارهای بزرگ در افزایش سرمایه‌گذاری در شرکت‌های بیمه می‌توان دید.

یکی از الزام‌های هیات دولت این است که شرکت‌های بیمه دست کم ۱۵۰ میلیارد تومان سرمایه داشته باشند اگر بازده سرمایه در صنعت بیمه مناسب بود، سهامداران شرکت‌های بیمه خیلی زودتر از بقیه سرمایه‌گذاری می‌کردند، ولی تمایل نداشتن آنها برای سرمایه‌گذاری و افزایش سرمایه نشان می‌دهد که صنعت بیمه جذابیت‌های زیادی نداشته است.

با وجود زیان انباشته‌ی هنگفتی که بیمه‌ی ایران در این چند سال شناسایی کرد و حتی با زیان‌ انباشته‌ای که حتی در حساب‌های شرکت‌های خصوصی وجود دارد می‌توان فهمید که مدیریت ریسک در صنعت به درستی انجا نشده است و این باعث شده که صنعت بیمه در کل زیان‌ده باشد. با زیان انباشته‌ی بیمه‌‌ی ایران که حدود ۵۰۰۰ میلیارد است، کل تراز صنعت بیمه به طور تقریبی صفر است.

با این شرایط سهامداران، به جای اینکه در بیمه افزایش سرمایه دهند که بازده قابل قبولی هم ندارد در صنایع دیگری‌ که بازده بهتری دارند سرمایه‌گذاری می‌کنند. کل صنعت بیمه نیازمند نوعی بازنگری جدی در زنجیره‌ی ارزش خود است؛ این بازنگری باید در تکنولوژی مورد استفاده، آموزش نیروی انسانی و به طور کلی منابع انسانی در همه‌ی ابعاد صنعت بیمه انجام شود.»

او درباره‌ی بیمه‌های حوادث طبیعی و نفوذ آن میان مردم توضیح می‌دهد: «در بیشتر کشورهای دنیا حتی در انگلستان و امریکا که کشورهای توسعه‌یافته‌ای محسوب می‌شوند، ضریب نفوذ بیمه برای بلایای طبیعی مثل سیل و زلزله در میان مردم خیلی کم است. این موضوع را نمی‌توان به نبود فرهنگ بیمه و آشنایی نداشتن مردم ارتباط داد بلکه این موضوع مربوط به سطح درآمد مردم است چون بیشتر مردم به بیمه به عنوان چندمین اولویت نگاه می‌کنند.

به طور کلی ما نیاز داریم که فرهنگ بیمه را جدی‌تر رواج دهیم، این مستلزم این است که شرکت‌های بیمه درآمدهای بهتری داشته باشند، اگر این اتفاق بیافتد، شرکت‌های بیمه تبلیغات بهتری می‌کنند و نیروهای بهتری جذب می‌کنند؛ اینها همه زنجیروار است. ما نمی‌توانیم شرکت بیمه‌ای را به خاطر فرهنگسازی نکردن متهم کنیم چون در شرایط فعلی هیچ شرکت بیمه‌ای نمی‌تواند فرهنگ‌سازی کند. این موضوع باید به عنوان یک مجموعه و کل در نظر گرفته شود و در جامعه نفوذ کند.

طرح حمایت حوادث طبیعی که دولت به مجلس برده و یکبار هم مخالفت شده و طبق آن بیمه‌ِی حوادث طبیعی اجباری می‌شود، روی کاغذ طرح بسیار خوبی است اما باید دید این طرح و منابع آن چطور قرار است مدیریت شوند.

به نظر من این یکی از بهترین‌ کارهایی است که در صنعت بیمه می‌تواند انجام شود چون تجربه‌ای جهانی است. در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ سیل‌های وحشتاکی در انگلستان و اروپای مرکزی آمد. آنها به این نتیجه رسیدند که شرکت‌های بیمه‌ به تنهایی توانایی پوشش ریسک‌های سیل را ندارند، تصمیم گرفتند این مساله را در قالب یک صندوق اجتماعی و ملی حل کنند.»

انتهای پیام

لینک کوتاه شده: http://www.ensafnews.com/DtfSw
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن