چرا دروغ گویان اخراج نشوند؟

حجت‌الاسلام والمسلمین رضا مظفری، مدرس حوزه ی علمیه و عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت: 
نمای نخست: 
آیت‌الله موحدی کرمانی دام عزه در سخنانی ضمن نکوهش وضع بدحجابان فرموده است: «بدحجابان باید از ادارات اخراج شوند». 
پیش از ایشان حضرات آقایان علم الهدی و سید احمد خاتمی نیز تعابیر مشابهی داشته‌اند. 
آیت‌الله موحدی کرمانی از عالمانی است که بی‌تردید بر قرآن کریم اشراف دارند. قرآن تکرار نابجا ندارد و اگر می‌داشت، محل اشکال بود و چنین اشکالی بر سخن خداوند حکیم وارد نیست.
نمای دوم: 
با مروری بر قرآن کریم به راحتی در می‌یابیم که پروردگار عادل از کدام گناهان بیشتر بیزاری جسته است. 
دروغ از گناهانی است که در نکوهش آن آیات و روایات بسیاری وارد شده است. به عنوان نمونه موارد زیر قابل ذکر است: 
«لعنت خدا بر دروغ گویان باد».  
«بگو در زمین بگردید و بنگرید که پایان کار تکذیب‌کنندگان چگونه بوده است».  
«پس، از آنها انتقام گرفیم و بنگر که عاقبت تکذیب‌کنندگان چگونه بوده است؟».  
«پس در آن روز، وای بر تکذیب‌کنندگان».  
«پس اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه باشد، به آب جوشان ‌میهمانش کنند، وبه دوزخش درآورند».  
«در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان».  
«در دل هاشان مرضی است و خدا نیز بر مرضشان بیافزوده است و به کیفر دروغی که گفته‌اند برایشان عذابی است دردآور».  
پیامبرمکرم فرمودند: «دروغگویی را همین بس که شخص بر اساس هر آنچه شنیده است، سخن بگوید».  
نیز فرمودند: «از گمان بر حذر باشید، زیرا که گمان دروغ‌ترین سخن‌هاست».  
از وصایاى على (ع) به فرزندش حضرت امام حسن (ع) این بود که می‌فرمود: 
«ناخوشى دروغگویى از تمام ناخوشیها قبیحتر و ناپسندتر است. 
دروغگوئى امنیت اخلاقى و قضایى و اقتصادى را متزلزل می‌کند، دروغگویى مردم را نسبت به یکدیگر بدبین کرده و از آنان سلب اعتماد می‌کند، دروغگویى ریشه ی فضیلت و سجایاى انسانى را می سوزاند».  
امام باقر (ع) فرمود: «دروغ ویران‌کننده ی ایمان است».  
آن چه ذکر شد، یک از هزار سخن در نکوهش دروغ است. 
نمای سوم: 
اکنون جای چند پرسش باقی است. پرسش‌هایی که در ذهن مردم عزیز جریان دارد، اما از گفتن دریغ می‌کنند: 
۱- در متون اسلامی آیا بدان حد که دروغ گویان انذار شده‌اند و دروغ نکوهش شده است، آیا بدحجابان هم مورد سرزنش قرار گرفته اند؟
۲- بدحجابی در کشور عزیز ما بنیان سوز‌تر است، یا دروغ و نیرنگ و نفاق. 
۳- آیا حوزه‌های علمیه و عالمان دین تمام تلاش خود را در نشر فرهنگ پوشش به کار برده‌اند و بر نظام حجت تمام شده است؟
۴- اگر بدحجابان، ناشایستند، چرا از آنها استفاده ی ابزاری می‌شود؟ مثلا: در انتخابات و راهپیمایی‌هایی چون ۲۲ بهمن و ۹ دی، چهره ی خواهران بدحجاب با نمای نزدیک از تلویزیون پخش می‌شود و مدتی که گذشت، چهره ی آنان شطرنجی می‌شود.
۵- چرا عالمان دلسوز در باب دروغ گویان مشهور کشور داد سخن ندادند و هر از چند گاه یک بار دخترکان مظلوم این سرزمین را به تازیانه ی نصیحت و هشدار می‌نوازند؟
۶- یکی از رییسان جمهور ما در مصاحبه‌ای تلویزیونی، هنگامی که مصاحبه‌گر خارجی روسریش را برداشت، مصاحبه را بی‌کم و کاست ادامه داد و تذکری هم نداد. آن زمان چند شخصیت مذهبی برآشفتند و فریاد برآوردند؟
نمای چهارم: 
ای عالمان عالی مقام!
بسیاری از این دختران و زنان – که به تعبیر برخی «چنینند و چنانند»- از بسیاری سیاست بازان ما راستگو ترند، اهل نفاق نیستند، دست در بیت المال نمی‌برند، ظاهر و باطنشان یکی است، در عبادت نیز از برخی ریاکاران برترند، اماشاید می‌خواهند رنگ پریده ی زرد خود را سامان بخشند، می‌خواهند ظاهری آراسته‌تر داشته باشند و زیباتر جلوه‌گر شوند. اما 
نه دشمن دینند، نه خائن به سرزمین و نه برانداز نظام. اگر قصد اصلاح داریم، به جای این همه سرزنش ناکارآمد، بیاندیشیم چگونه باید به آنان آموخت که حجاب مایه ی سعادت و رستگاری است؟
ما نیز معتقدیم حجاب بهترین زیور زنان است؛ اما معتقد نیستیم که بدحجابان را باید از ادارت اخراج کرد.
خوب است همه ی دلسوزان یک بار اندیشه و بیان رهبر حکیم انقلاب را مرور کنند، آن گاه ببینیم چگونه باید در این باب سخن گفت.
درود بر همه ی دختران و زنان شرافتمند ایران زمین.
رضا مظفری، مدرس حوزه و عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور
۱۵/۱۱/۱۳۹۳ هجری شمسی 
انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن