جدایی زودهنگام عضو موسس ندا «به دلایل متعدد»

بهروز شجاعی، عضو هیات موسس و عضو شورای مرکزی موقت حزب ندای ایرانیان، در حالی که چند ماه از آغاز به کار این حزب می گذرد، رسما از آن جدا شد.
به گزارش انصاف نیوز، وی که مسوولیت کمیته ی اطلاع رسانی این حزب را تاکنون برعهده داشت، در این مدت بارها از آن دفاع کرده بود اما حالا می گوید که به دلیل این که راه این مجموعه با تصور اولیه ی او تفاوت دارد؛ از آن استعفا داده و جدا شده است.
شجاعی البته علت این جدایی غیرمترقبه را «دلایل متعددی» عنوان کرده اما درباره ی آن توضیح نداده است.
وی در یادداشتی که امروز در فیسبوک منتشر کرده، در عبارتی غیرشفاف نوشته است: «وقت‌هایی هست که یا قدرتی بالاتر اجازه تاثیرگذاری به تو نمی‌دهد و تو تنهایی یا در اقلیت هستی یا تو وصله‌ای ناجور هستی بر آن مجموعه و طبیعتا نمی‌توانی آنگونه که می‌اندیشی و دوست داری دیگران را با خود همراه کنی و آن زمان است که اگر نباشی بهتر است».
با شکل گیری حزب «ندای ایرانیان» که در ابتدا به نام «ندا» مخفف نسل دوم اصلاحات اعلام موجودیت کرده بود، انتقادهای بسیاری به نحوه ی شکل گیری آن و حضور ویژه ی صادق خرازی، دیپلمات سابق در آن از سوی اصلاح طلبان مطرح شد.
این انتقادها پس از نحوه ی پوشش خبری گسترده ی این حزب در رسانه های اصولگرایان به ویژه فارس و تسنیم، شدت بیشتری گرفت. بخشی از انتقادات به ندا واکنشی بود و بخشی از آن نیز به خاطر جدا شدن اعضایی از احزاب دیگر برای پیوستن به این حزب بود.
برخی تحلیلگران، شکل گیری اختلاف نظر در درون این حزب نوپا را پیش بینی کرده بودند؛ اختلافاتی که در ماه های اول به خاطر انتقادهای بیرونی فرصت بروز پیدا نمی کرد و اعضای ندا به صورتی یکدست به دفاع از خود می پرداختند.
متن یادداشت عضو مستعفی
بهروز شجاعی، عضو هیات موسس و عضو شورای مرکزی موقت حزب ندای ایرانیان در فیس بوک خود نوشت: 
به لطف خدا تا حالا نشده از بیرون آمدن از جایی پشیمان بشم، از صدا و سیما و رادیو که عشقم بود و به دلیل برخی رفتارها و تصمیمات در حالی که 14 برنامه هفتگی در شبکه‌های مختلف رادیویی داشتم و دستیار تهیه کننده سیما بودم سال 84 آمدم بیرون، تا همین شورای شهر تهران که بلافاصله بعد از انتخاب مهدی چمران به عنوان رئیس شورا به دلیل آنکه می‌دانستم و شنیده بودم قرار است دوباره چه نگاهی بر شورا حاکم شود، استعفایم را نوشتم و آمدم بیرون. وقتی تصمیم رو بگیرم دیگه گرفتم، بخصوص برای جدایی از مجموعه‌ای که البته کم پیش می‌یاد- فکر کنم در یازده سال گذشته چهار بار – اهل در رفتن از مشکلات و سختی‌ها اصلا نیستم و فکر کنم حداقل نشان دادم در سخت‌ترین و خطرناک‌ترین شرایط ایستادم و کار کردم. اما ظرفیت و توان خود را می‌شناسم، قرار نیست بر کل عالم و صدها نفر تاثیرگذار باشم. اختلاف نظرها طبیعی است اما وقت‌هایی هست که یا قدرتی بالاتر اجازه تاثیرگذاری به تو نمی‌دهد و تو تنهایی یا در اقلیت هستی یا تو وصله‌ای ناجور هستی بر آن مجموعه و طبیعتا نمی‌توانی آنگونه که می‌اندیشی و دوست داری دیگران را با خود همراه کنی و آن زمان است که اگر نباشی بهتر است. این روزها هم بنا به دلایل متعددی از «ندای ایرانیان» جدا شده‌ام. هر وقت از مجموعه‌ای آمدم بیرون دوستی‌هایم را حفظ کردم و دوستی‌هایم با بچه‌های خوب ندا هم ادامه خواهد داشت و برای آن‌ها آرزوی موفقیت می‌کنم، اما وقتی راه یکی نیست- راهی که ابتدا فکر می‌کردی یکی است اما بعدا فهمیدی اشتباه کردی-، ماندن در آن گروه کاری اخلاقی نیست.
انتهای پیام

دیباچه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا