آمریکا ابرقدرت خواهد ماند

یدالله کریمی‌پور، در یادداشتی با عنوان «آمریکا ابرقدرت خواهد ماند» در پایگاه خبری فولاد ایران نوشت:

فریب تحلیل‌های بی‌مایه برخی استادان دانشگاه و نیز بررسی‌های سترون روزنامه‌نگاران برونی-درونی و به ویژه اخبار و تحلیل های جهت دار صدا و سیما را نخورید.ایالات متحده آمریکا (USA) تا آینده قابل مشاهده از دید ژئوپولیتیک، ابرقدرت خواهد ماند؛ و این مقوله‌ای گریزناپذیر و جبری است. چنان چه جمهوری اسلامی برخلاف این دیدگاه فکر، عمل، طرح و برنامه‌ای داشته باشد، به کلی در اشتباه محض بوده و هم چنان موجب تداوم هدر رفتن هزینه ها و فرصت های ملی خواهد شد.

🎲✅ چین رقیب آمریکا نمی‌شود

🌿در دو دو دهه ی اخیر جمهوری خلق چین به عنوان جانشین(آلترناتیو) USA در کانون‌توجه بوده است،ولی چنین خیالی از نقطه نظر شاخص های استراتژی بیشتر به گونه ای شوخی و توهم می ماند.به عبارت بهتر تا آینده قابل دید، چین هرگز توانایی دستیابی به جایگاه ابرقدرتی را نخواهد داشت. چرا؟

۱- انزوای استراتژیک چین

برخلاف آمریکا که دارای بازوی جهانی ناتو و هم پیمانانانی بزرگ مانند اروپا،اقیانوسیه،ژاپن،کره و بیشتر خاور آسیا و خاورمیانه است،چین تا کنون قدرتی منزوی مانده است؛

۲- اشراف جهانی آمریکا

آمریکا در ۹۶ نقطه جهان،از جمله ۴۳ کشور- جزیره،دارای پایگاه بوده و یا حق استفاده از آن ها را داراست.شمار پایگاه های برون مرزی چین تنها ۳ مورد،آن هم مشروط است؛

۳-اشراف آمریکا بر اقیانوس ها

آمریکا بر دو اقیانوس آتلانتیک و پاسیفیک دارای چیرگی استراتژیک است، ولی چین تنها بر بخشی از دریای چین جنوبی اشراف دارد؛

۴-اشراف آمریکا بر هارتلند سورسکی

آمریکا بر هارتلند جهانی سورسکی، یعنی فضای اقیانوس منجمد شمالی(هوا،سطح،زیر سطح) اشراف تقریبا کاملی دارد.در حالی که نفوذ چین بر این فضا نزدیک به صفر است؛

۵-اشراف آمریکا بر آبکره

میزان اشراف آمریکا بر دریاها تقریبا در بر گیرنده آبکره است، این به مفهوم پایان هر استدلال دیگر است.‌به عبارت دیگر، چیرگی ژئواستراتژیک بر دریاها،به مفهوم چیرگی بر دنیا است.

🎲✅ اتحادیه‌اروپا لرزانتر از چین

🌿 از اتحادیه اروپایی نیز به عنوان جایگزین ایالات متحده آمریکا برای دستیابی به ابرقدرتی در آینده یاد شده است؛ ولی این آلترناتیو (جایگزین) حتی از مورد چین نیز سخیف تر، سست تر و لرزان تراست؛ چرا؟

۱-اتحادیه ای که نیست.

ظرفیت اقتصادی این اتحادیه حتی بیشتر از چین و آمریکا است.به عبارت بهتر بالاترین تولید جهان را در اختیار دارد.توانایی دیپلماتیکش با داشتن دو عضو دائم در شورای امنیت نیز فراتر از دیگر قاره ها است.ولی از دیدگاه ژئواستراتژیک نامتحد است.حتی فاقد ارتشی یکپارچه می باشد.در واقع چالش برانگیزترین مساله آن است که اساسا از دیدگاه شاخص های استراتژی، چنین اتحادیه ای وجود ندارد.برخلاف ۵۰ ایالت(در واقع کشور) USA, اتحادیه به حدی متزلزل است که هر عضو درهر زمان که مایل باشد می تواند از آن خارج شود.به عبارت دیگر این اتحادیه یکپارچه نیست؛

۲- نیاز به برادر جوان

تهدید دائمی روسیه اروپا را واداشته که همواره چشم استراتژیکش منتظر آن سوی آتلانتیک باشد.همان قدرتی که در سه جنگ(اول،دوم و سرد) برای اروپا،به عنوان زرادخانه دموکراسی عمل کرد.

به هر روی این قاره ی پیر و اشباع شده، برای تامین امنیتش همواره نیازمند بوفالوی جوان تر و سرزنده تر آمریکا بوده است؛

۳- شیر بی یال و دم و کوپال

اروپا فاقد ارتش یکپارچه است؛مهم تر این که به جز غرب آتلانتیک بر آبکره هیچ تسلطی ندارد.به ویژه بر محور اصلی ژئواستژی جهان یعنی پاسیفیک (اقیانوس ارام) هیچ گونه اشرافی ندارد. حتی تنها همین کمبود برای ابرقدرت نبودن و نشدنش کافی است؛

۴- وابستگی تام

اتحادیه اروپایی وابسته ترین منطقه به انرژی،سوخت و منابع و کانی های آفریقا و خاورمیانه است.درجه وابستگی آمریکا و چین بس کمتر از این اتحادیه است.

به هر روی اروپا تا آینده دید پذیر، توانایی ابرقدرت شدن را نخواهد داشت؛ سهل است بی ناتو و آمریکا توانایی دفع تهدید روسیه را ندارد.

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

یک پیام

  1. سلام-علت فروپاشی شوروی که ظاهرا در اوج قدرت بود یک دلیلش این بود که بیش از توان لجستیکی وظرفیت اقتصادیش در منازعات بین المللی وارد شد انزمان در کوبا اتیوپی افغانستان یمن سوریه و….خرج می کرد و وارد مسابقه تسلیحاتی با غرب شده بود خوب تحلیل رفت -امروز پوتین هم به تدریج وارد همان فاز می شود وظاهرا امریکا دارد خود را جمع می کند به نظر من روسیه در صورت ادامه این راه باز هم خطر تجزیه بزرگتری در انتظارش هست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن