کرونا و بقاء و زوال حکومت‌ها

شهاب‌الدین حائری شیرازی در یادداشتی تلگرامی با عنوان «کرونا و بقاء و زوال حکومت‌ها» نوشت:

کرونا ویروسی است که علاوه بر ورود به تن شهروندان وبیمار نمودن ایشان به تن حکومتها هم وارد میشود اگر حکومتی بهره کافی از قدرت مادی و عقلانیت داشته باشد میماند . حکومتهای فرتوت وضعیف و حکومتهایی که بواسطه فساد وناکارامدی نتوانند مردم را بسلامت از این مخمصه عبور دهند با کرونا خواهند رفت .

آثار وتبعات رفتارهای فاقد منطق وعقلانیت حاکمیتها ، ممکن است در فضای عادی با تبلیغات و دو بهم زنی وجنگ روانی و استفاده از قدرت سخت ، پوشیده ماند .

اما وقتی عامل تضعیف کننده ای ، مثل هجوم کرونا ، وارد بدن شهروندان و حکومتها شود . آن قدرت سخت به ضعف میگراید در این موقعیت ، ممکن است رفتارهایی نظیر تکیه بر حرف های موهوم وبی منطق در اداره مملکت ، آثار تخریبی فوق العاده ای بر فرمانبرداری مردم از حکومت ضعیف شده با کرونا ، بگذارد .

به بیان دیگر با هجوم مرگبار “کوید ۱۹” ، هر گونه رفتار غلط در شرایط دفاع ، ممکن است آثار جبران ناپذیری در توان دفاعی ما در مقابل دشمنی بنام کرونا ، داشته باشد .

برای نمونه بستن درب حرم اگر چه میتوانست زودتر انجام شود اما یک عمل دفاعی بجا وضروری وموثر ، در جلب اعتماد مردم به عملکرد حاکمیت ، وپایداری و تقویت بنیانهای حاکمیتی در شرائط هجوم کرونا تلقی میشود .

اما تشییع سردار اسداللهی با آن کیفیت ، به کاهش توان دفاعی حاکمیت انجامید یعنی توان واقتدار حاکمان را در این مبارزه ، فرو کاست .

چرا که اعتماد مردم به حاکمیت ، موجب آرامش مُلک ومملکت است وهر آنچه به این اعتماد صدمه بزند ، تهدیدی برای بقاء حکومت در شرائط ضعف وبیماری کرونایی حکومت است .

بنظر نگارنده در شرائط حاضر بایست مسیر حکمرانی بشدت عقلانی و قابل اقناع شود وهر گونه شعار زدگی و پرگویی به مثابه حمله تنفسی وارد شده بر حکومتی است که در حال جنگ با کروناست و چه بسا در همین تب ولرز و حمله تنفسی عارض بر حاکمیت ، حکومت تلف شود .

بایست عواملی که توان اقتصادی و سیاسی حکومت را کاهش داده و میدهند شناسایی نمود وبا توجه به کرونا ، در برخی سیاستها بازنگری نمود . امروز شرائط خاص حاکم است وسیاست خودش را برای بقاء حکومت میطلبد .
بیماران ضعیف در مصاف با کرونا باقی نمی مانند .

به قول سعدی

علاج ⁧واقعه ⁩ پیش از وقوع باید کرد
‏دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست
‏به روزگار سلامت سلاح جنگ بساز
‏وگرنه سیل چو بگرفت،سد نشاید بست»

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن