پراید اولی‌ها و کولبری خودرو!

وحید حاج سعیدی در یادداشت طنز ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «پراید اولی‌ها و کولبری خودرو!» نوشت:

خدا را کرور کرور شکر بالاخره رسیدیم! البته هنوز نرسیدیم ولی دورنمای آرمان شهر سعدی یا همان اتوپیای افلاطون خدا بیامرز رویت شد. چراغ‌ها روشن کنید و از بوق زدن در تونل خودداری فرمائید! از دوستان وزارت صمت، خودرو سازان و دلالان و محتکران خودرو پنهان نیست از شما چه پنهان، بالاخره راهکار منطقی، علمی و دانایی محور برای کنترل بازار خودرو پیدا شد تا دوستان «پراید اولی» بدون کمترین دغدغه و با شانس بالای هر هزار نفر یک نفر، صاحب یک دستگاه خودرو نوستالژیک شوند و به قولی «بانگ آن قرعه بر این خودروی بدنام زدند!»!

همان خودرویی که رئیس پلیس استان فارس آن را ارابه مرگ می‌نامد و سالی چند هزار نفر از شهروندان را راهی قبرستان و بیمارستان و تیمارستان و… می‌کند! همان خودرویی که در تصادفات شدید نیاز به جرثقیل و یدک کش و… برای حمل لاشه خودرو نیست و عزیزان رفتگر با همان جارو و خاک انداز صحنه را پاکسازی می‌کنند! همان خودرویی که سال‌ها قرار است از رده خارج شود ولی ظاهراً خودرو سازان تا قورچ ماجرا را در نیاورند ول کن نیستند. تازه اگرخط تولید پراید متوقف شود خط تولید اسباب بازی یا جاکلیدی پراید راه اندازی خواهد شد تا از تمام ظرفیت‌های خودروسازی مملکت در راستای کسب درآمدهای هنگفت از این خودروی نوستالژیک به نحو احسن استفاده شود.

جالب اینجاست که دوستان در این راهکار سوفسطایی دقیقاً دست روی نقطه حساس ما گذاشتند چرا که می‌دانند که ما قومی هستیم عاشق صف، ثبت نام، نوبت دهی، قرعه کشی و قس علی هذا… و بر این باوریم اگر در چنین رویدادی شرکت نکنیم به شعور اقتصادی‌مان توهین می‌شود و به قول شاعر «بده خودرو چو قرعه بر من افتاد… که با تو نان من د رروغن افتاد!» و باقی ماجرا… به همین علت نزدیک بود حماسه دیگری با رویکرد قرعه کشی خلق شود و ملت در حال خارج کردن اموال مازادشان از بورس و شرکت در لاتاری بزرگ خودرویی بودند که دوستان شرط پرداخت وجه برای قرعه کشی را حذف کردند و ضرر چند صد میلیاردی سود سپرده‌های قرعه کشی را به جان خردیدند تا بتوانند باز هم شرکت‌های ورشکسته را در تالار شیشه‌ای بورس احیای قلبی – تنفسی کنند و بورس کله پا نشود!

فقط خدا کند این لابلا سایر شرکت‌ها برای فروش محصولاتشان اقدام به برگزاری لاتاری و بخت آزمایی نکنند که مجبور شویم برای خرید یک جارو برقی شارژی یا ماشین لباسشویی سطلی به بانه برویم! البته خدا را چه دیدید شاید تا آن موقع خداوند به کَت و کول کولبران قوت بیشتری داد یا ماشین‌های خارجی سبک‌تر شدند و در لیست کالاهای قابل حمل توسط کولبران قرار گرفتند! به امید آن روز.

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن