«آیت الله صانعی حرّیت را از استادان خود به ارث برده بود»

آیت الله سید عباس حسینی قائم مقامی در پیامی به مناسبت درگذشت آیت الله العظمی یوسف صانعی، نوشت: «تلاش برای کشف و بازسازی مناطات احکام در پرتو توجه عمیق به حقوق انسان، نگاه انسانی و فرا جنسیتی و نیز رویکرد به عقل و عقلا به مثابه یک منبع معرفتی در تولیدات فقهی و گزاره‌های شریعت، عنصر محوری مجاهدت علمی و عملی آن فقیه آزاده و آزاداندیش می باشد.»

به گزارش جماران؛ پیام آیت الله سید عباس حسینی قائم مقامی بدین شرح است: «رحلت فقیه نواندیش، مرجع آزاده حضرت آیة الله العظمی شیخ یوسف صانعی ( تغمده الله برحمته) مصداق ثلمة جبران ناپذیری است که شرایط کنونی حوزه های علمیه و جامعه دینی بر زیانباری و مصیبت زدگی آن می افزاید.

آن فقیه بزرگوار در میانۀ دو جریان متصلّب و عقل گریز و جریان ساختار شکن و فقه گریز با پشتوانۀ اتصالی که به سنت فقهی سلف صالح ( رضوان الله علیهم) داشت و با بهره گیری از دانش و تجربۀ سرشاری که از رهگذر صرف یکسرۀ عمر در این سنت فقهی و تتلمذ در محضر بزرگان و اعلام نسل طلایی حوزۀ علمیه مبارکه قم ، همچون حضرت آیة الله العظمی بروجردی و حضرت امام خمینی( رحمة الله علیهم) بدست آورده بود، کوشید تا از همان بستر سنتی و با تحفظ و وفاداری صمیمانه به اصالت های هویت بخش فقه اهل البیت ( سلام الله علیهم اجمعین) و در چارچوب روشهای اصیل اجتهادیِ فقه جواهری ، و در تعمیق و توسعه بنیادی که استاد گرامی اش امام خمینی در اثر بخشی زمان و مکان در اجتهاد بنا نهاد ، الگویی در خور و راهگشا در تبیین سازگاری دین و عقلانیت و انسجام پذیری احکام شریعت با مبانی و داوریهای عقلانی ارائه دهد و نه در شعار و ادعاء،  بلکه در عینیت، با اتکاء به روش سنتیِ اجتهاد، شبهه ناسازگاری دین و زندگی و شریعت و عقلانیت را به چالش بکشاند و صد البته چنین تلاشی از آن بزرگوار در قامت مرجع تقلید و فقیه سنتی و ذوالید در فقه جواهری ، تحفه ارزنده ای است که می‌توانست و می‌تواند حوزه‌های علمیه را در عرصه گفتمان جهانی اسلام و تشیع نمایندگی نماید. هرچند غمگنانه بسا با خلط میان روش و مضمون، به بهانه نقد مضامینِ فتوایی که به صورت طبیعی همیشه و هماره از سوی هر فقیهی در موضع و معرض نقد قرار دارد ، استناد تلاش آیت الله صانعی به روش شناختیِ اصیل فقه سنتی نادیده گرفته شده و از پژواک مناسب و درخور این تلاش ستایش برانگیز کاسته شد. اما به یقین آیت الله صانعی که شجاعت و حریت را از استادان سترگ خویش به میراث برده بود، سهم خود را در گشودن درب های اندیشه فقهی و سمت بخشی سازمانِ فقه به سوی معاصرت و نیازمندیها و اقتضائات عصری به نیکی ادا نمود، هرچند  پارسایانه و مجاهدانه در این مسیر رنج بسیار را بر خود پذیرفت و از موقعیت هایی که می توانست عافیت طلبانه از آنها برخوردار گردد، کریمانه چشم پوشید.

تلاش برای کشف و بازسازی مناطات احکام در پرتو توجه عمیق به حقوق انسان ، نگاه انسانی و فرا جنسیتی و نیز رویکرد به عقل و عقلا به مثابه یک منبع معرفتی در تولیدات فقهی و گزاره‌های شریعت ، عنصر محوری مجاهدت علمی و عملی آن فقیه آزاده و آزاداندیش می باشد.

و در کنار این مفاهمه پذیری عصری و برجستگی‌های علمی، ویژگی های اخلاقی همچون تواضع، ساده زیستی، مردم داری، دنیا گریزی و…  از آن مرجع راحل در برابر دیدگان نسلی که “تجربه ز‌‌‌یسته” های اندکی از معنویت و علمیت روحانیت اصیل را برخوردارند،  الگویی ستودنی و مثال‌زدنی ساخت و حجت موجهی را از سیره سلف صالح به آنان نمایاند.

این جانب که مدتی در سالیان دور در محضر پر فیض آن فقیه و اصولی بزرگوار توفیق بحث و‌ آشنایی با مبانی استاد گرانقدرش امام خمینی را داشتم خود را در صف النعال بهره مندان از آن محضر علمی، وامدار می دانم و صمیمانه این ضایعه دردناک را به حوزه‌های علمیه و خصوصا دین دارانی که اکنون بیش از هر زمان دیگری دغدغه ‌‌‌دار حیات اجتماعی دین و شریعت هستند تسلیت عرض می نمایم و برای آن مرحوم ، علو درجات و قرار در “مقعد صدق” در نزد پروردگارش را مسئلت دارم. آمین یا رب العالمین.

والسلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم یبعث حیا

و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

سید عباس حسینی قائم مقامی

۲۲ شهریور ۱۳۹۹

برابر با ۲۳ محرم الحرام ۱۴۴۲»

انتهای پیام

دیباچه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا