ما و آقای سیدکمال حیدری

محمد عندلیب همدانی، استاد حوزه علمیه قم در یادداشتی با عنوان «ما و آقای سید کمال حیدری» در کانال «نامه‌های حوزوی» نوشت:

موافقین محترم و مخالفین بزرگوار جناب آقای سید کمال حیدری  هرکدام مطالبی را پیرامون دیدگاه های ایشان ابراز داشته‌اند، حقیر با توجه به آشنایی نسبی با آثار ایشان مطالبی را در جلسهٔ درس اصول بیان کردم که رئوس آن مطالب از این قرار است:

حوزهٔ علمیه میدان طرح و بررسی نظریات علمی در بارهٔ مسائل گوناگون کلامی، فلسفی، اصولی، فقهی و…است، و مهم این که  در عصر کنونی که عصر ارتباطات و انفجار اطلاعات است دیگر چیزی به نام راز علمی وجود ندارد.

پویایی علمی وقتی محقق می شود که نظریات مطرح شده در بوتهٔ نقد و بررسی قرار گیرد و لذا انتطار می رود جناب حیدری با حضور در جلسات آزاد اندیشی و یا مباحثات طرفینی و یا حداقل مکاتبات علمی و یا هر شیوه ای که خود می پسندند موافقت کنند.

مشکل عمدهٔ ما کسانی هستند که نه دلسوز شیعه هستند و نه دوستدار اهل سنت بلکه فقط به دنبال ماهی گرفتن از آب گل آلود می باشند، ونیز متعصبین و تندروانی که مانع رشد و پویایی مسلمین هستند مترصد فرصتی به نفع خویشند، آنان در پی شکستن اجماع علمای اسلام علیه تکفیر می باشند، مبادا من و امثال من ناخواسته آنان را در این مقصد شوم یاری دهیم، شناخت ریشه ها و آثار تکفیر لازم است اما نه به گونه ای که موجب تقویت تکفیریان باشد.

آیا بهتر نیست طرفداران و نیز ناقدان ایشان از ادبیاتی آکنده از ادب و اخلاق استفاده کنند و از هر گونه توهین و تحقیر و تفسیق و تکفیر بپرهیزند.

مرحوم سید مرتضی در الانتصار ص ۷۶ می فرماید آنچه زشت است سخن بی دلیل گفتن است، نه سخنی که دیگران نگفته اند. پس ما باید از نوآوری های مبتنی بر روش صحیح و فنی استقبال کنیم .

فقه شیعه تا کنون مراحل تکاملی خود را پیموده است ولی به نظر می رسد باید در تعامل بیشتری با علومی مثل حقوق باشد چنانکه إشراب عناصری مثل اخلاق، عقل و عرف ( در محدودهٔ  امور غیر توقیفی) روح شریعت و…در فقه لازم است.

در پذیرش روایات افراط و نه تفریط پسندیده نیست بلکه با إعمال شیوه های سختگیرانهٔ سندی و متنی می توان به خوبی از تراث روایی بهره برد. البته توضیح مطالب فوق هر کدام فرصتی مستقل می طلبد. چنانچه بررسی مطلب اخیر ایشان در مورد تکفیر و فروع آن محتاج بررسی مستقلی است که البته بنده در دروس فقه التعامل مفصلا آورده ام طالبین به سایت و کانال تلگرامی حقیر مراجعه کنند.

«كونوا زينا ولا تكونوا شينا حببونا إلى الناس ولا تبغضونا جروا الينا كل مودة وادفعوا عنا كل قبيح وما قيل فينا من خير فنحن أهله وما قيل فينا من شر فما نحن كذلك»

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

پیام

  1. احسنت بر عالم فهیم و اخلاق مدار خدا اون عالم نمایان محتاج دیده شدن و فاقد علم رو که فقط و فقط با ادبیات اهانت آمیز و در شان خودشون خودنمایی می کنند ،
    هدایت کنه

  2. جناب عندلیب هم همانند دیگر حوزویان محترم، نه از محتوای سخنان یک ساعته ی حیدری چیزی می داند، نه از منظومه ی فکری او باخبر است و نه سیر افولی اندیشه و عمل او را مشاهده کرده است. صرفا برآمده از یک احساس زودگذر، واکنشی ارائه کرده اند. دیری است که سید کمال، به تمامی معارف و ارکان اندیشه شیعی و اسلامی پشت پا زده و مسیری بدتر از جناب سروش و … می پیماید البته با خطری چند برابر و مضاعف چون جامعه عرب زبان و غیر ایرانی، او را به عنوان مرجع فکری نواندیش می شناسد.
    در تبیین نتایج مخرب حضور رسانه ای او همین بس که مبلغ وهابیت در شبکه وصال گفته است: (کمال حیدری برایم موشکی باقی نگذاشت تا با آن شیعه را بکوبم!).

    1. «خوشا شهری که بدش (کافرش) بایزید باشد» جناب سید جعفر حکیم. نگاهی به نگارنده نامه جامعه مدرسین حوزه، جناب شیخ محمد یزدی و نامه نگاری پیشین او با فقیه دیگر شورای نگهبان شیخ صادق لاریجانی یا نامه خشونت بار و پر توهین شیخ محسن اراکی بیاندازید تا بفهمید چرا کمال حیدری را در چهره دیگری نمی توانند و نمی توانید دید .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن