روایت هاشمی از سفر «عفت و فاطی» به لیبی

خاطرات هاشمی (۱۷)

تلخیص: ناصر غضنفری، انصاف نیوز:

جمعه ۷ تير ۱۳۷۰

امروز تا عصر، عفت و فاطى مرتباً از ليبى صحبت مى‌كردند؛ از پذيرايى ليبيايى‌ها راضي‌اند. خانم قذافى، همه جا آنها را همراهى مى‌كرده و به خيلى از جاها برده‌اند. معمر قذافى رهبر ليبي هم دو بار با آنها ملاقات داشته و استقبال و بدرقه گرم بوده و اخبارشان را مرتب در رسانه‌ها مى‌آوردند.

روز آخر، خانم فتحيه قذافى به صورت اشاره گفته است از برخورد اول ايرانى‌ها با سرگرد عبدالسلام جلّود مرد شماره ۲ ليبي اين نگرانى در آنها بوجود آمده كه به انتقام گم شدن امام موسى صدر، با رهبران ليبى برخورد شود و به همين دليل خود قذافى به ايران نيامده است.

در سوريه هم خانم انسیه مخلوف، همسر حافظ اسد از حضورشان مطلع شده و مهمانى داده و بدرقه كرده است. به نظر مى‌رسد، اين‌گونه رفت‌و‌آمدهاي خانوادگى، براى تعميق روابط كشورها مفيد باشد؛ روابط خشك دولتى را عاطفى مى‌كند.

اين روزها، در گزارش‌ها و اخبار، مسايل شورش در الجزاير و تجزيه‌طلبى دو جمهورى اسلووني و كرواسى و همچنين يوگسلاوى و درگيرى‌هاى مسلحانه‌ است.

شنبه ۸ تير

براى استقبال از آقای جوهر رييس‌جمهور كومور به فرودگاه رفتم؛ سروقت وارد شدند. كشور كوچك اسلامى كومور مركب از چند جزيره كوچك با مساحت جمعاً حدود دو هزار كيلومتر مربع وكمتر از يك ميليون نفر جمعيت است. آداب را خيلى مراعات نمى‌كند يا نمى‌داند. مراسم رسمى و مصاحبه تشريفاتى و معارفه انجام شد. براى اخذ كمك آمده‌اند. چون همگى مسلمان و مستضعف واقعى هستند، انتظار كمك دارند.

شوراى عالى امنيت ملى جلسه داشت. دربارة سرنوشت ضدانقلاب خلق عرب كه در زمان جنگ در عراق بوده و همراه عراقى‌ها با ما جنگيده‌اند و اخيراً تعدادى از آنها به ايران برگشته‌اند، مذاكره شد.

شب به افتخار كوموري‌ها، ضيافت داشتيم. قبل از شام و در حين صرف شام، سئوالات زيادى دربارة وضع آنها كردم؛ خيلى فقيرند. قبلاً مستعمره فرانسه بوده‌اند و هنوز هم عملاً تحت اداره آنها هستند. مثلاً نيروى مسلح هزار نفره و فرودگاه كوچك‌شان را فرانسوى‌ها اداره مى‌كنند. حتى يك دانشگاه هم ندارند. دركل حدود بيست ميليون دلار صادرات و پنجاه ميليون دلار واردات دارند. كومور، كشوري با باران زياد و هواى خوب، ولى بدون فن و صنعت و نيروى انسانىِ ماهر است.

يكشنبه ۹ تير

رييس‌جمهور كومور و همراهان براى مذاكرات رسمى آمدند. مقدارى مذاكره خصوصى داشتيم؛ وضع اقتصادى نياز خود را توضيح دادند و كمك خواستند و گفتند در گذشته كويت نفت ارزان مى‌داده و از درآمد آن زندگى را تأمين مى‌كرده‌اند؛ خواستند كه به جاى آنها عمل كنيم.

آقايان نوربخش و موسويان آمدند. شرح مذاكره با وزير اقتصاد آلمان را دادند كه رسماً اعلان كرده‌اند حاضر به تكميل نيروگاه هسته‌اى بوشهر نيستند و آمادگى تكميل شيميايى كرج را هم ندارند.

سپس با وزير اقتصاد آلمان ملاقات داشتم كه در آن بر نيازهاى انرژى هسته‌اى تأكيد كردم و گفتم در مذاكره راه‌حل پيدا كنند و از تصميم يك‌طرفه آلمانى‌ها انتقاد كردم؛ البته اگر خسارت بدهند و مانع تكميل توسط ديگران نشوند، پذيرفتني است.

شب مهمان آيت الله خامنه‌اى بوديم. دربارة تصميمات ديروز شوراى عالى امنيت ملي دربارة اعضاي خلق عرب و مسايل كمك به نهضت‌هاى آزاديبخش و مسايل جارى كشور مذاكره شد. دير وقت به خانه رسيدم.

منبع: خاطرات هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۷۰

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن