روایت هاشمی از سفر «عفت و فاطی» به لیبی

خاطرات هاشمی (۱۷)

تلخیص: ناصر غضنفری، انصاف نیوز:

جمعه ۷ تیر ۱۳۷۰

امروز تا عصر، عفت و فاطى مرتباً از لیبى صحبت مى‌کردند؛ از پذیرایى لیبیایى‌ها راضی‌اند. خانم قذافى، همه جا آنها را همراهى مى‌کرده و به خیلى از جاها برده‌اند. معمر قذافى رهبر لیبی هم دو بار با آنها ملاقات داشته و استقبال و بدرقه گرم بوده و اخبارشان را مرتب در رسانه‌ها مى‌آوردند.

روز آخر، خانم فتحیه قذافى به صورت اشاره گفته است از برخورد اول ایرانى‌ها با سرگرد عبدالسلام جلّود مرد شماره ۲ لیبی این نگرانى در آنها بوجود آمده که به انتقام گم شدن امام موسى صدر، با رهبران لیبى برخورد شود و به همین دلیل خود قذافى به ایران نیامده است.

در سوریه هم خانم انسیه مخلوف، همسر حافظ اسد از حضورشان مطلع شده و مهمانى داده و بدرقه کرده است. به نظر مى‌رسد، این‌گونه رفت‌و‌آمدهای خانوادگى، براى تعمیق روابط کشورها مفید باشد؛ روابط خشک دولتى را عاطفى مى‌کند.

این روزها، در گزارش‌ها و اخبار، مسایل شورش در الجزایر و تجزیه‌طلبى دو جمهورى اسلوونی و کرواسى و همچنین یوگسلاوى و درگیرى‌هاى مسلحانه‌ است.

شنبه ۸ تیر

براى استقبال از آقای جوهر رییس‌جمهور کومور به فرودگاه رفتم؛ سروقت وارد شدند. کشور کوچک اسلامى کومور مرکب از چند جزیره کوچک با مساحت جمعاً حدود دو هزار کیلومتر مربع وکمتر از یک میلیون نفر جمعیت است. آداب را خیلى مراعات نمى‌کند یا نمى‌داند. مراسم رسمى و مصاحبه تشریفاتى و معارفه انجام شد. براى اخذ کمک آمده‌اند. چون همگى مسلمان و مستضعف واقعى هستند، انتظار کمک دارند.

شوراى عالى امنیت ملى جلسه داشت. درباره سرنوشت ضدانقلاب خلق عرب که در زمان جنگ در عراق بوده و همراه عراقى‌ها با ما جنگیده‌اند و اخیراً تعدادى از آنها به ایران برگشته‌اند، مذاکره شد.

شب به افتخار کوموری‌ها، ضیافت داشتیم. قبل از شام و در حین صرف شام، سئوالات زیادى درباره وضع آنها کردم؛ خیلى فقیرند. قبلاً مستعمره فرانسه بوده‌اند و هنوز هم عملاً تحت اداره آنها هستند. مثلاً نیروى مسلح هزار نفره و فرودگاه کوچک‌شان را فرانسوى‌ها اداره مى‌کنند. حتى یک دانشگاه هم ندارند. درکل حدود بیست میلیون دلار صادرات و پنجاه میلیون دلار واردات دارند. کومور، کشوری با باران زیاد و هواى خوب، ولى بدون فن و صنعت و نیروى انسانىِ ماهر است.

یکشنبه ۹ تیر

رییس‌جمهور کومور و همراهان براى مذاکرات رسمى آمدند. مقدارى مذاکره خصوصى داشتیم؛ وضع اقتصادى نیاز خود را توضیح دادند و کمک خواستند و گفتند در گذشته کویت نفت ارزان مى‌داده و از درآمد آن زندگى را تأمین مى‌کرده‌اند؛ خواستند که به جاى آنها عمل کنیم.

آقایان نوربخش و موسویان آمدند. شرح مذاکره با وزیر اقتصاد آلمان را دادند که رسماً اعلان کرده‌اند حاضر به تکمیل نیروگاه هسته‌اى بوشهر نیستند و آمادگى تکمیل شیمیایى کرج را هم ندارند.

سپس با وزیر اقتصاد آلمان ملاقات داشتم که در آن بر نیازهاى انرژى هسته‌اى تأکید کردم و گفتم در مذاکره راه‌حل پیدا کنند و از تصمیم یک‌طرفه آلمانى‌ها انتقاد کردم؛ البته اگر خسارت بدهند و مانع تکمیل توسط دیگران نشوند، پذیرفتنی است.

شب مهمان آیت الله خامنه‌اى بودیم. درباره تصمیمات دیروز شوراى عالى امنیت ملی درباره اعضای خلق عرب و مسایل کمک به نهضت‌هاى آزادیبخش و مسایل جارى کشور مذاکره شد. دیر وقت به خانه رسیدم.

منبع: خاطرات هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۷۰

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا