درباره‌ی حلقه‌ی «پزشکی تهران»

اصغر زارع کهنمویی، عضو اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران در یادداشتی اینستاگرامی به مناسبت درگذشت سیدمصطفی فاطمی نوشت:

دکتر سیدمصطفی فاطمی که ۲۴ روز قبل از حلول آخرین بهمن قرن چهارده مقهور بهمن آهار شد، چهره‌ای محبوب، محترم، حاذق، توانمند و مدبر بود. او پزشک، کوهنورد، انجمنی، جهادی و ایسنایی بود. من او را پیش از همه این عناوین ارجمند و پرافتخار، یک فعال سیاسیِ کامروا می‌دانم، حتی اگر در هیچ انتخاباتی کاندیدا نبوده باشد و کنش سیاسی مرسوم نداشته باشد.

فاطمی در عصر تنهایی انسان، این بخت را داشت که تنها نبود. او در متن یک حلقه‌ی حرفه‌ایِ متشکل از پزشکان سیاستمدار، زیست سیاسی کرده بود. این حلقه اگرچه از آوازه رسانه‌ای برخوردار نیست اما برونداد سیاسی خیره‌کننده‌ای دارد. من اسم این حلقه را به دلیل ریشه سیاسی آن در جنبش دانشجویی و با همان ادبیات تحکیمی، می‌گذارم «حلقه پزشکیِ تهران». شاید اسم بامسمای دیگری هم بشود گذاشت مثلا «حلقه فاتح».

چرا فاتح؟ چون این حلقه هم بخت بلندی داشته و فاتح بلندی‌های بسیاری بوده و هم یک عضو تاثیرگذار دارد به‌نام ابوالفضل فاتح که در سپهر سیاسی و رسانه‌ای کشور چهره‌ای‌ جریان‌ساز و موسس است. ایسنا و شفقنا دو محصول رسانه‌ای او در تراز ملی و منطقه‌ای هستند.

این حلقه، نوپدید اما ریشه‌دار است. نسل میان‌سال برخاسته از آن، مدیرانی اعتدال گرا (نه به معنای دولت یازدهمی‌اش)، اخلاق‌مدار، سنتی، باسواد و کارآمد هستند. اگر سرشتِ خشنِ سیاست، (خشن‌تر از طبیعت آهار) بگذارد، آنان در سپهر سیاسی کشور نقش‌های کلیدی و ممتازی را ایفا خواهند کرد.

تا پیش از این، ناکامانِ این حلقه بیشتر از کامروایان بودند اما هر چه زمان پیش می‌رود، آنان بیشتر می‌درخشند. در برابر مرگ نابهنگام امیر معتمدی و مصطفی فاطمی و هجران ابوالفضل فاتح و ابراهیم عباسی کسانی از این حلقه بر قله‌هایی چون ریاست بهزیستی، نمایندگی مجلس و… رسیده‌اند.

به باور من، حلقه «پزشکی تهران» یکی از خوش‌اقبال‌ترین جریان‌های سیاسی کشور است. آنان به دلیل بافت مدنی خود، در متن نظام سیاسی مانا و حداقل در عرصه سلامت و فرهنگ فاتحان بزرگی می‌شوند و سکان وزارت‌خانه‌‌ها و مراکز مهمی را برعهده خواهند گرفت.

با وجود اختلافات عمیق فکری و سیاسی که با اکثر آن‌ها دارم، برای تک تک این پزشکانِ مدیر، مومن، فرهنگ‌دوست و بااخلاق، آرزوی موفقیت می‌کنم. یقین دارم اگر آنان که «دم‌» را مدیریت می‌کنند در دوران استیلای کرونا، مسئولیت اداره وزارت بهداشت را برعهده داشتند، جامعه ما تلفات کمتری می‌داد و زودتر واکسینه می‌شد.

درباره این حلقه می‌توان بیشتر نوشت. فعلا تا همین‌جا بماند. فقدان دکتر #سیدمصطفی_فاطمی را باید در اصل به این خانواده فرهیخته تسلیت گفت.

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا