به ياد محمود كيانوش

افشین علا، شاعر و نویسنده در یادداشتی تلگرامی با عنوان «به ياد محمود كيانوش» نوشت:

شايد عجيب باشد يك عمر مديون كسي باشي كه هرگز او را نديده اي. “محمود كيانوش” براي من همان كس است. كسي كه تا عمر دارم نه تنها فراموشش نخواهم كرد كه حضورش را چون سايه ي درختي پر شاخ و برگ بر سرم احساس مي كنم. چراكه هيچ كس به اندازه ي او به گردن شعرهايم حق ندارد.

كودكي ده ساله بودم كه قدم به وادي شعر گذاشتم. اما به رسم بسياري از طفلان تازه وارد، بلد نبودم كه مضامين و واژه ها را در قالبي برازنده بيان كنم. پس اداي بزرگترها را درمي آوردم و براي خوشايند آنان، دريافت هاي شاعرانه ام را در قالب تعابير و كلمات قلمبه سلمبه به نظم مي كشيدم.

تا آن كه مجموعه اي از كتاب هاي شعر محمود كيانوش به دستم رسيد. مجموعه شعرهايي كه براي كودكان و نوجوانان سروده شده بود. البته پيش از آن، كتاب هاي كودكانه ي بسياري را ديده يا خوانده بودم. اما شعرهاي كيانوش با همه ي آنها فرق داشت. احساس مي كردم انگار براي خود من سروده شده اند. آن شعرها با اين كه تصاوير رنگ آميزي شده ي مرسوم كتاب هاي كودك را در كنار خود نداشتند، چنان مجذوبم كردند كه همدم روزها و شبهايم شدند. شعر كيانوش چنان ذهن و زبانم را به بازي گرفت كه به جرأت مي توانم بگويم سرنوشت شاعري ام را عوض كرد. من نه تنها خودم را مخاطب واقعي آن شعرها يافتم، كه تصميم گرفتم وقتي بزرگتر شدم مثل او براي بچه ها شعر بگويم. كاري كه به لطف خدا از همان نوجواني آغازش كردم و هنوز هم يكي از دغدغه هاي اصلي من است. بعدها با ديگر سرآمدان شعر كودك نيز آشنا شدم كه از خرمن هر كدام شان توشه اي برداشتم. اما نام محمود كيانوش همچنان در صدر آن اسامي قرار دارد. به زعم من، او پيش كسوت تمام شاعراني است كه شعر كودك را نه از سر تفنن، كه با دانش و اشرافي توأم با عشق و آگاهي انتخاب كرده اند. پس از او شعرهاي ماندگار فراواني توسط ديگران سروده شد، شعرهايي چه بسا بهتر از شعر او، اما جايگاه كيانوش در ميان شاعران ديگر، همچنان ممتاز است. چراكه او آغازگر بود. نه آن كه پيش از او در ايران، از شعر كودك نشاني نباشد. ولي كيانوش بيش از هر شاعري به شعر كودك، اسلوب و شيوه و مضمون داد. افقي كه او پيش روي شاعران كودك ترسيم كرد، همچنان در تداوم است و راهي كه پيش پايشان گذاشت، همچنان ادامه دارد.

او اگرچه دور از وطن مي زيست، با جديت و علاقه، كارهاي ما را در ايران رصد مي كرد. سالها پيش، از لندن كتابي برايم فرستاد كه اشك شوق را بر چهره ام جاري كرد. چراكه در صفحه ي سفيد ابتداي كتابش با دستخطي زيبا، فروتنانه نوشته بود: “تمام آرزويم در اين ساليان دراز، رسيدن به نقطه اي بود كه اكنون شما به آن رسيده ايد. پس احساس مي كنم پاداش تمام تلاش هايم را گرفته ام.”

اما بي شك پاداش خدمات كيانوش به شعر و ادبيات كودك فراتر از اينهاست. پس اكنون كه به ابديت پيوسته است، از درگاه خداوند پاداشي درخور قلب پرمهر و دست پرتلاش او برايش آرزو مي كنم.

انتهای پیام

دیباچه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا