گفت‌وگو با آیت‌الله منتظری ( بخش پایانی)

به‌کوشش ناصر غضنفری، انصاف نیوز:

  • *”شورای مصلحت نظام” که از سوی حضرت امام به منظور تصمیم گیری نهایی در حل مسائل کشور تشکیل گردیده است از دیدگاه برخی همان “استحسان و مصالح مرسله” است که در بحث های فقهی اهل سنت مورد استناد می‌باشد. نظر حضرتعالی در این مورد چیست؟

منتظری: باسمه تعالی. شورای مصلحت از مقوله استحسان و مصالح مرسله نیست. اینها مربوط به شیوه های فقه اهل سنت است.

 شورای مصلحت را از اول، امام مدظله‌العالی برای حکمیت بین مجلس و شورای نگهبان تعیین کردند. گرچه گفته شد بعدا محدوده آن را تعمیم دادند ولی به هر حال چون نهادی است بر خلاف قانون اساسی و بر اساس ضرورت‌های روز و جنگ تاسیس شد، باید همانگونه که حضرت امام در جواب نمایندگان فرمودند تمام کارها در آینده بر اساس قانون اساسی و حول آن انجام شود.

  • *آنچه تا کنون مطرح بوده این است که ” تشخیص موضوع شان فقیه نیست”. آیا با یکی شدن رهبری سیاسی و دینی همچنان می‌توان بر این اصل تکیه نمود؟

منتظری: باسمه تعالی. با یکی شدن رهبری دینی و سیاسی، فقیه نیز از بعد این که یک فرد از جامعه می‌باشد می‌تواند در تشخیص موضوع دخالت کند و نظر دهد. ولی با توجه به تنوع موضوعات مختلف و پیچیدگی آنها و نیاز به کار کارشناسی در اکثر موضوعات محل ابتلا در حکومت اسلامی، باید فقیه در هر موضوعی به اهل خبره آن موضوع که از افراد عاقل و بی‌غرض و متعهد و بصیر باشند مراجعه نماید و از این لحاظ خود نیز می‌تواند با اهل خبره به مشورت و  تبادل نظر بنشیند و این معنا عملی نمی‌شود، مگر با دادن امکانات و آزادی اظهارنظر به خبرگان هر موضوعی و انتقال نظریات آنان به فقیه، تا او پس از اطلاع کامل از نظریات مختلف بتواند به نظری صائب در موضوعات برسد. در غیر این صورت از خطر اشتباه و دور ماندن از واقعیات جامعه و متضرر شدن مردم و بدبینی آنها به اسلام و روحانیت نباید غفلت شود.

  • *تحولات سال‌های اخیر در زمینه‌های مختلف فکری و عملی؛ به اثبات نرسیدن ادعاها و شعارها، چندگانگی نظرات و غیره؛ نوعی سرخوردگی و حیرت را از میان نسل جوان که اکثریت جامعه را تشکیل می‌دهند پدید آورده است. با توجه به این که این وضعیت، خطر مذهب‌گریزی و پوچی را به دنبال دارد چه توصیه‌ها و پیشنهاداتی برای این معضل اجتماعی ارائه می‌فرمایید؟

منتظری: باسمه تعالی. از این که نتوانستیم به تمام شعارها و اهداف انقلاب، جامه‌ی عمل بپوشانیم، نباید مأیوس شویم. باید به جای یأس و سرخوردگی به علل و رمز اصلی عدم موفقیت پی برد و چاره‌ای اندیشید. البته من به نسل جوان فداکار و انقلابی حق می‌دهم که بین آنچه به دست آورده و به آنچه به او وعده می‌دادیم فاصله زیادی وجود دارد. ولی باید فکر کرد و به جنگ مشکلات رفت و اگر هم ناخالصی و بی‌صداقتی و بی‌کفایتی می‌بیند مایوس نشود و از طریق جدال “باللتی هی احسن”،  افکار و نظریات خود را به مسئولین و دست‌اندرکاران کشور و انقلاب تذکر دهد. از  مسئولین نیز انتظار می‌‌بود به این خطر بزرگ توجه نمایند و کاری نکنند که نسل جوان ما به کلی از دست برود و به جایی برسیم که اعتمادشان و ایمانشان  را به طور کلی از دست بدهند و بدانند باید در دادگاه عدل الهی و تاریخ آینده جوابگو باشند.

منبع: روزنامه ابرار ، ۱۵ بهمن ۱۳۶۷. مصاحبه کننده: محمدجواد مظفر

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا