مرحوم محتشمی‌پور و انجمن‌های اسلامی دانشجویان و جنبش دانشجویی

حسین بی غم

فعال سابق جنبش دانشجویی

[ منتشر شده در ویژه‌نامه‌ی حضور، به‌مناسبت چهلمین روز درگذشت حجت الاسلام والمسلمین سید علی اکبر محتشمی پور ]

در مورد شخصیت حضرت حجت السلام والمسلمین محتشمی‌پور (ره) از زوایا و منظرهای مختلف می‌توان سخن گفت. به لحاظ فعالیت و نقشی که در انجمن‌های اسلامی، جنبش دانشجویی و مشخصاً دفتر تحکیم وحدت در دهه ۷۰ داشتم و ارتباط این جنبش با مرحوم محتشمی‌پور نکاتی را به اختصار عرض می‌نمایم:

اول؛ اعتماد متقابل مابین جنبش دانشجویی و مرحوم محتشمی‌پور، بطور قطع و یقین می‌توان گفت اعتماد وثیقی مابین ایشان حاکم و برقرار بود و بنظر می‌رسد علاوه بر نوع تعامل و سلوک ایشان با جنبش دانشجویی، اعتماد ایجاد شده برگرفته آر خمیر مایه تفکر هر دو طرف بود که عصاره آن عناصری چون آزادیخواهی، عدالتخواهی و استکبار ستیزی بود که باعث ایجاد این اعتماد متقابل مثال زدنی شده بود.

دوم؛ مرحوم محتشمی‌پور در سال‌های سخت فعالیت دانشجویی تبدیل به پناهگاه و حامی دانشجویان و انجمن‌های اسلامی شده بود. در سال‌های که فعالیت جنبش دانشجویی از سوی بخش‌هایی از حاکمیت و دولت مورد کم لطفی و بی مهری و در جاهایی هم غضب قرار گرفته بود و نیازمند حمایت و پشتیبانی بود مرحوم محتشمی‌پور از معدود افرادی بود که اگر چه خود دانشگاهی نبود اما در حمایت از جنبش دانشجویی و انجمن‌های اسلامی دریغ نکرد، هر کجا ودر هر نقطه کشور که انجمن اسلامی دانشگاه از او دعوت می‌کرد بدون مضایقه و ملاحظه‌های معمول حضور پیدا می‌کرد و باعث دلگرمی و قوت دانشجویان می‌شد. تبلور و نمود برنامه‌های دانشجویان در سال‌های مورد اشاره برنامه گرامیداشت ۱۳ آبان بود که متاسفانه حاکمیت حتی داشتن این تریبون را نیز در دست جنبش دانشجویی بر نمی‌تابید و محدودیتهایی فراوانی را در امر برگزاری این مراسم توسط انجمن‌های اسلامی و مرکزیت آنها یعنی دفتر تحکیم وحدت ایجاد می‌کرد مرحوم محتشمی‌پور بعنوان سخنران در ۴ سال این مراسم و حضور در بقیه سال‌های برگزاری در حمایت و پشتیبانی و رساندم پیام دانشجویان نقش ممتاز و بی بدیلی ایفا نمود که بنظرم در این سالها اسم محتشمی‌پور و ۱۳ آبان و جنبش دانشجویی به هم گره خورده و کمتر کسی خواهد بود وجه مراسم ۱۳ آبان آن سالها را بدون نام محتشمی‌پور بشناسد.

سوم؛ مرحوم محتشمی‌پور اهل قهر و ناز با جنبش دانشجویی نبود، برخی بزرگواران و سیاسیون حتی همفکر اگر در حضور و حمایت از مراسمهای دانشجویی با کم مهری و ناملایماتی مواجه می‌شدند (که این ناملایمات در آن سال‌ها نسبتاً زیاد بود) حداقل تا مدتی از حضور در مراسمها و اجابت دعوت انجمن‌های اسلامی پرهیز می‌نمودند، اما مرحوم محتشمی‌پور را در برخی موارد حتی با دستور مقامات توسط یک نگهبان دانشگاه با ممانعت برای حضور در مراسم مواجه می‌شد اما بلافاصله دعوت بعدی را لبیک می‌گفت ودر مراسم دانشجویان حاضر می‌شد و سخنرانی می‌کرد و یا اهل ناز کردن و مثلاً حفظشان نبود که دعوت انجمن اسلامی یک دانشگاه دور دست را اجابت نکند.

چهارم؛ مرحوم محتشمی‌پور برخلاف برخی سیاسیون و بخصوص بعضی روحانیون اهل برخورد از بالا به پایین با جنبش دانشجویی نبود و واقعاً به استقلال جنبش دانشجویی باور داشت، در جریان انتخابات مجلس چهارم که با نظارت استصوابی شورای نگهبان بسیاری از چهره‌های منسوب به جناح چپ و خط امام از حضور در عرصه انتخابات محروم شده بودند دفتر تحکیم وحدت از دادن و حمایت از لیست در تهران پرهیز کرد اما برخی چهره‌های شاخص و مورد احترام این جریان تمایل داشتن که دفتر تحکیم از لیست مجمع روحانیون حمایت کند، بیاد دارم با یکی از دوستان جهت مشورت خدمت ایشان رسیدیم با اینکه خودشان هم کاندیدا بودن و در لیست مجمع حضور داشتن به ما فرمودن به تشخیص و تحلیل خودتان عمل کنید.

پنجم، مشارکت دادن دانشجویان در کمیته حمایت از مردم فلسطین، مرحوم محتشمی‌پور چون واقعاً به دانشجویان و جنبش دانشجویی باور و ایمان داشت در عرصه‌هایی که حضور داشت از دانشجویان استفاده می‌کرد و ایشان را مشارکت می‌داد، در کمیته حمایت از مردم فلسطین که نامبرده سالها دبیرکل آن بود دانشجویان مشارکت فعالی در امور کمیته مذکور داشتن که نشان از باور مرحوم به نقش دانشگاه و جنبش دانشجویی داشت.

در پایان با ذکر خاطره‌ای از ارتباط عاطفی مرحوم محتشمی‌پور با دانشجویان کلام را به پایان می‌برم. در یکی از مراسمهای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی که آن زنده یاد سخنران مراسم بودن، به لحاظ استقبال بسیار زیاد دانشجویان بعد از پایان مراسم و ازدحام یکی از دوستان فعال انجمن از لبه دیواری در جنب سالن مراسم به پایین سقوط کرد و متاسفانه دست وی با شکستگی مواجه شد، مرحوم محتشمی‌پور بلافاصله به راننده خود دستور داد دوست مصدوم را به بیمارستان مصطفی خمینی منتقل و بستری نمودن، بعد از ساعتی به اتفاق یکی از دوستان به عیادت دوست مصدوممان در بیمارستان رفتیم با اینکه درد داشت خوشحال بود و گفت قبل از شما آقای محتشمی به عیادت آمده بود ویک تسبیح و مهر نماز نیز به وی هدیه داده بود.

یادش گرامی باد

انتهای پیام

کلیک کنید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا