آیا تاکنون از خدمات نئوبانک‌ها استفاده کرده‌اید؟

  • خیر (78%, 109 رای)
  • بله (22%, 31 رای)

جمع آرا: 140

Loading ... Loading ...

ایران در خاطرات جان کری [بخش نخست]

به‌کوشش ناصر غضنفری، انصاف نیوز:

کتاب خاطرات جان کری وزیر امور خارجه پیشین آمریکا با نام “هر روز موهبتی دیگر است”، در سال 2018 میلادی، بعد از پایان دولت آقای اوباما به رشته تحریر در آمده و امسال با ترجمه علی مجتهدزاده در ایران منتشر شد.

روزنامه “واشنگتن پست” در رابطه با این کتاب می گوید: “با خواندن این کتاب می فهمیم که پیش تر چیز زیادی از تاریخ معاصر آمریکا نمی دانستیم”

کتاب از دوران کودکی جان کری شروع می شود و تا پایان کار وی در دولت اوباما، شرح زندگی و فعالیت های او را بیان می کند.

بخش 18 این کتاب که صفحات 619 کتاب تا 664، را به خود اختصاص داده است تقریبا مبسوط، به موضوع مربوط به مذاکرات هسته‌ای بین گروه پنج + یک و ایران می‌پردازد، که نهایتا منجر به امضاء توافق نامه برجام می شود.

آنچه که تا امروز در خصوص برجام شنیده‌ایم، محدود به اطلاعاتی است که از منظر داخل ایران به ما ارائه شده است. نگاهی از بیرون آن هم از آن طرف میز و خصوصا طرف آمریکایی، و دیدگاهی که آنها به موضوع مذاکرات برجام داشته اند، در این حدود 40 صفحه قابل توجه و تعمق است.

این فصل به تدریج از نظر خوانندگان انصاف نیوز می گذرد:

از آن طرف جواد (ظریف) آمد، از اتاقی کوچک در راهروی شورای امنیت سازمان ملل. (جایی که گمانم تنها یک میز و چند صندلی در آن بود) و طبق برنامه از پیش تعیین شده از این طرف من آمدم از اتاقی دیگر در جهت مخالف آن. این نخستین دیدار وزرای خارجه ایران و آمریکا پس از 40 سال بود.

بر پایه گمانه زنی‌های هم پیمان ما از جمله اسرائیل و گزارشات کارشناسان خودمان، ایران در آن زمان با سرعت فزاینده ای به سوی توانمندسازی سلاح اتمی حرکت می کرد.

دیگر هیچ کس شکی نداشت که ایران در آن زمان به فناوری ساخت سلاح اتمی حرکت می کرد.

ایران در آن زمان به فناوری ساخت سوخت سلاح اتمی دست پیدا کرده و آن 164 سانتریفیوژی که در آغاز ریاست جمهوری بوش پسر برای غنی سازی اورانیوم در این کشور وجود داشت تا سال 2011 به 27 هزار رسیده بود که از این تعداد، 19 هزارتای آن کار می کردند.

ایرانی‌ها در این کشور آن قدر اورانیوم غنی شده انبار کرده بودند که اگر می‌خواستند می شد با آن 8 تا 10 بمب اتمی ساخت. تا چند ماه دیگر هم یک راکتور پلوتونیومی در ایران راه می‌افتاد که با آن می‌شد پلوتونیوم مورد نیاز برای ساخت چند بمب دیگر را هم تولید کرد.

کارشناسان ما گمان داشتند که ایران 2 تا 3 ماه دیگر می‌تواند به سلاح اتمی دست پیدا کند.

انتهای پیام