عصر نوزایی جمهوری اسلامی کی فرا می‌رسد؟!

حجت‌الاسلام شهاب‌الدین حائری شیرازی در یادداشتی تلگرامی با عنوان «عصر نوزایی جمهوری اسلامی کی فرا میرسد؟!» نوشت:

رنسانس و تحول و پیشرفت در اروپای قرون وسطی زمانی فرا رسید که دگم اندیشی در خصوص نظرات کلیسا که تصمیم گیران اصلی جامعه بودند پایان یافت و آراء ونظرات کلیسا قابل نقد و اصلاح تلقی گردید آغاز این تحول را دوره نوزایی و پایان این دگم اندیشی را در اوائل قرن17 میلادی عصر روشنگری می‌خوانند.

  1. هر تصمیمی که از انسان فاقد عصمت صادر شود امکان خطا بودن دارد و به میزانی که شخص از مسئولیت و قدرت بیشتری برخوردار باشد این خطا ممکن است آثار زیان بارتری داشته باشد پس به ضرورت بایست بیشتر امکان نقد نسبت به وی وجود داشته باشد.
  2. عقل و شرع بر ضرورت خیرخواهی و نصیحت انسان‌ها نسبت به یکدیگر و خصوصا نسبت به حاکمان تاکید دارد. تا زمانی که نقد رهبری، دشمنی با ایشان تلقی شده در مسیر کاهش اقتدار ایشان ارزیابی گردد و طبعا با ابزار نرم و سخت از خیرخواهی و نقد ایشان جلوگیری شود مانع بزرگی بر سر بهینه شدن تصمیم‌های نهاد رهبری وجود داشته و جامعه از مزایای نقد در این زمینه بسیار مهم، بی بهره می‌ماند.
  3. روی دیگر سکه نقد و نظر و خیرخواهی مردم، پاسخگویی مسئولان است اگر نقد یک ضرورت عقلی تلقی شود پاسخگویی حاکمان و عکس العمل اصلاحی و جبران خطای احتمالی، غرضی است که برای وصول به آن غرض، نقد و نظر تجویز شده است.

عصر نوزایی و پیشرفت جمهوری اسلامی زمانی آغاز می‌شود که عملا بتوان تمام تصمیم‌های حکام از صدر تا ذیل را بدون ترس و واهمه وآشکارا به نقد کشید ومسئولان موظف به پاسخگویی در قبال افکار عمومی باشند.

انتهای پیام

کلیک کنید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا