بیانیه‌ی اعتراضی دانشجویی به تخریب بافت تاریخی شیراز

انجمن وفاق و توسعه دانشجویان دانشگاه شیراز در اعتراض به تخریب بافت تاریخی شیراز بیانیه‌ای صادر کرد.

به گزارش دریافتی انصاف نیوز، متن این بیانیه در پی می‌آید:

درحالی که مردم مظلوم ایران سخت ترین روزهای خود پس از انقلاب اسلامی را سپری می کنند و با مشکلات و مصائب عظیم داخلی و خارجی همچون تحریم ها، بحران‌های  شدید اقتصادی و مصیبت تمام ناشدنی کرونا دست و پنجه نرم می کنند؛ عده ای ناجوانمردانه ماجراجویی‌های منفعت طلبانه خود را در سطح شهر شیراز آغاز کرده‌اند و نوک پیکان حملات خود را به سمت هویت تاریخی، ملی و مذهبی شهروندان نشانه رفته‌اند.

متاسفانه با خبر شدیم که علی رغم مخالفت قاطعانه شهروندان شیراز ،کارشناسان و دغدغه مندان در سراسر کشور، عده ای همچنان در تلاشند تا پروژه خسارت بار تخریب بافت تاریخی، فرهنگی و مذهبی موسوم به 57 هکتاری شیراز با عنوان توسعه حرم شاهچراغ را مجددا کلید بزنند.

گویا برخی از عدم استقبال زائرین و شهروندان از سازه های بی هویت بتنی و تجاری که جایگزین بناهای تاریخی با هویت چند صد ساله شده است عبرت نگرفته اند و می خواهند برای جبران عدم استقبال زائرین حرمین مطهّر، مابقی بناهای تاریخی شهر شیراز را فدای ناکامی طرح های تجاری خود کنند؛ شاید به امید آنکه مردم مسیر خود را از بافت تاریخی باقی مانده به سمت مجتمع های بی رونق و سرد تجاری ساخته شده کج کنند.

اگرچه از شهردار و برخی از اعضای شورای شهر که خود سابقا از بانیان و مجریان تخریب بافت تاریخی بودند، بیش از این انتظاری نمی رفت اما سکوت مسئولین و همراهی بعضی از اعضای هیئت دولت در حالی که می دانند تمامی مردم در مخالفت با تخریب بافت تاریخی مذهبی اتفاق نظر دارند بسیار تعجب برانگیز است، مخالفتی که در کارزاری با 21 هزار امضا صدای خود را به سراسر ایران رساند.

سوال اینجاست در حالی که عموم پروژه های حیاتی تقریبا متوقف یا کند شده اند و بحران های بزرگی همچون تامین آب شهر، حاشیه نشینی و حلبی آبادها، بافت فرسوده، نابودی فضای سبز شهری و باغات قصرالدشت و همچنین ترافیک فزاینده و آلودگی در اثر مدیریت شهری ضعیف زخم باز کرده اند چگونه است که تمرکز و هم و غم وزرای راه و شهرسازی، میراث فرهنگی، برخی مدیران استانی، شهردار و برخی از اعضای شورای شهر متمرکز بر حذف موانع قانونی موجود بر سر راه تخریب خانه ها و بافت های تاریخی شده و این چنین با لجاجت و اصرار به دنبال ایجاد نارضایتی عمومی و توسعه طرح های بیهوده شده اند.

موضوع قابل توجهی که همزمان تعجب همگان را بر انگیخته آنست که آقای شهردار و یارانشان در شورای شهر که خود را خدمتگزاران آرمانهای انقلاب می نامند، در لایحه بودجه 1401 سهم مناطق محروم و کم برخوردار را کاهش داده اند، قشر مظلومی که بسیاری از آنها با امید به محرومیت زدایی از زندگیشان به لیست حاکم بر شورای شهر رای دادند؛ حال احتمالا باید شاهد آن باشند که بودجه مناطق شان صرف ساخت مجتمع های تجاری مازاد بر نیاز شهر در بافت تاریخی یا نهایتا مناسبت های نمایشی معاونت فرهنگی شود.

آیا شایسته نبود که به جای این همه تلاش و اتلاف انرژی و صرف بودجه صورت گرفته برای رفع گره قانونی تخریب بافت تاریخی، مسئولان مربوطه اهتمام به حل مشکلات جدی و کلان شهر از جمله کمربندی شیراز  که تبدیل به قتلگاه شهروندان شده می ورزیدند؟

براستی تا کی قرار است که مردم این شهر اسیر تصمیمات غلط مدیریتی افرادی شوند که آزمون خود را در بالاترین مسندهای مدیریت شهری شیراز پس داده اند؟!

انجمن وفاق و توسعه دانشجویان دانشگاه شیراز ضمن مخالفت جدی با چنین طرح های غیر کارشناسی و مخرب فرهنگ و هویت تاریخی مذهبی، به شهردار و اعضای شورای شهر شیراز هشدار می دهد که در صورت اجرای این طرح و اصرار به ایجاد نارضایتی عمومی لاجرم با واکنش مردم شریف شیراز رو به رو خواهند شد.

انتهای پیام

نوشته های مشابه

یک پیام

  1. سلام‌‌تخریب‌بافت‌تاریخی‌تبریز‌از‌دوره
    رضاخان‌پهلوی‌شروع‌شددرآن‌دوره‌بطور‌عمده‌کلیه‌قصرهای‌مربوط‌به‌دوره‌
    پیشین‌بخصوص‌کاخها‌وادارات‌قاجاری
    ولیعهد‌نشین‌تبریز‌را‌تخریب‌کردند‌تقریبا
    درتبریزسه‌هزار‌خانه‌تاریخی‌قابل‌
    نگهداری‌بودکه‌شاید‌کمتراز‌یکصد‌‌عدد
    باقی نمانده.البته‌بعد‌انقلاب‌تعدادی‌
    خریداری‌واز‌این‌جهت‌شکر‌میکنم.اما
    یک‌سوم‌مسجدارک‌‌تبریز‌تخریب‌و
    اطراف‌آن‌با‌لودر‌گود‌برداری‌شد‌ومصلا
    جدید‌ساخته‌شد‌اطراف‌مسجد‌کبود‌هم
    گود‌برداری‌وپاساژ‌شد‌مقبرالشعرا‌هم‌
    همین‌طور‌مسجد‌حسن‌پاشا‌به‌حال‌خود‌ررها‌شده‌و…..کلا‌دورنمایآثار‌باستانی
    درشهر‌ما‌رعایت‌نشده‌وحریم‌آنها‌نقض‌
    شده‌امیدوارم‌شیراز‌به‌سرنوشت‌تبریز
    دچار‌نشود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا