خطر کودتا همچنان باقی است

به گزارش انصاف نیوز، دکتر محمدجواد غلامرضاکاشی، استاد جامعه شناسی در یادداشتی در وبلاگ خود نوشت:

یکی از مقامات امنیتی ترکیه اعلام کرد خطر کودتا همچنان باقی است. به همه هشدار داده بیدار باشند، مردم شب‌ها در خیابان حاضرند. اردوغان، سه ماه وضعیت فوق العاده اعلام کرده است. بالاخره چه روزی رسماً اعلام خواهد شد، مردم آسوده بخوابید، خطر کودتا به کلی پایان یافت؟

کودتا پیش از کودتا آغاز شده بود و پس از کودتا همچنان ادامه خواهد داشت. کودتا را کودتا گران آغاز نکردند که حالا به اراده ی خود به پایان ببرند. اما سوال اینجاست که قصه ی کودتا چگونه رقم خواهد خورد و چه فرجامی خواهد یافت.

فعلاً باید هیجان و سر و صدا و فریاد و تعقیب و گریز ادامه داشته باشد. حجم بازداشت‌ها و برکناری‌ها و فهرست مطرودان و مظنونان گسترده و عظیم است. چندین و چند برابر آنها که بازداشت و برکنار شده‌اند، کسانی در خانه نشسته‌اند، در وحشت و ترس به سر می‌برند و منتظرند کسی زنگ خانه ی آنها را به صدا درآورد.

وقتی حجم مطرودان، بیش از حد می‌شود، بازداشت کننده خود به اندازه ی بازداشت شدگان و طرد شدگان وحشت می‌کند. عدد مطرودان وقتی از یک اقلیت اندک شمار، فزونی پیدا کند، احساس قدرت می‌آفریند. بنابراین همزمان با گستره ی حذف‌ها و بازداشتی‌ها و طردها، تولید ترس و وحشت باید در دستور کار قرار گیرد. آنهم وحشت عظیم.

چه چیز می‌تواند وحشت عظیم تولید کند: مرگ و اعدام. تنها مرگ و اعدام.

حامیان اردوغان در خیابان فریاد می‌زنند کودتا چیان را اعدام کنید. رییس جمهور محبوب می‌فرمایند، «مردم این کشور خواستار اعدام کودتا چیان هستند. وقتی مردم می‌خواهند، من چرا باید آنها را در زندان نگه دارم و به آنها غذا دهم بخورند…». شهردار آنکارا اعلام کرد آماده ی احداث یک گورستان برای دفن خائنان است. به قول او این گورستان با نام گورستان خائنان، درس عبرتی برای هر کس خواهد بود که فکر خیانت در سرش بیافتد. پرچم‌های سرخ در و دیوارها را پوشانده‌اند و بازار فروش پرچم‌های سرخ در شهر گرم و پر رونق است.

اردوغان معلوم نیست بتواند دست به کشتار و اعدام کودتا چیان بزند. فشارهای داخلی، و بین المللی وضعیت دشواری برای او ایجاد کرده‌اند. اگر منطق تولید ترس و وحشت به آخرین و قاطع‌ترین منطق خود دست نیابد، ممکن است موازنه فعلی دگرگون شود. آنگاه باید به زودی آماده ی شکل گیری سرو صداهای تازه و امواج تازه ی مقاومت باشیم که چرخ هنوز به گردش نیامده ی اردوغان را پنچر می‌کنند و از اردوغان یک دلقک مسخره می‌سازند. آن وقت ممکن است مصداق خائن موضوع بازاندیشی قرار گیرد.

وضعیت دشواری است. ایستادن در میانه ی راه دشوارتر از رفتن تا نهایت این راه است. شاید اردوغان تا پایان راه برود. تجربه ثابت کرده فشارهای خارجی در زمینه ی حقوق بشر جدی نیست. تجارت و پول سرانجام تعیین کننده ی مناسبات است.

چه خواهد شد اگر اردوغان تا پایان راه برود؟

باید تولید وحشت در حد و اندازه‌ای باشد که این حجم جمعیت مطرود شده را به کلی مرعوب و منزوی کند و دیگران را وادار کند که میان همراهی با تند بادی که می‌وزد و مقاومت و مرگ یکی را انتخاب کنند. دست کم به خانه‌ها بروند و سکوت کنند.

اردوغان چه وقت به این نقطه ی اطمینان بخش خواهد رسید؟ هیچ کس نمی‌داند. برای اردوغان و برای مردم وضعیت فوق العاده هیچ گاه خاتمه نخواهد یافت. اردوغان ناچار است از این به بعد، نظم سیاسی را در وضعیت فوق العاده ادامه دهد.

امشب به دستگاه امنیتی حمله کرد که به اندازه ی کافی کارآمد نبوده است. باید دستگاه امنیتی‌اش با وضعیت فوق العاده سامان یابد، دستگاه‌های تبلیغاتی‌اش از این به بعد، باید با الگوی بازتولید یک وضعیت فوق العاده عمل کنند. فوق العاده سازی امور، فرایندی است که به تدریج همه چیز را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

اما تداوم و تعمیق وضعیت فوق العاده، چندان نخواهد پایید. مگر آنکه تمهیدی اندیشیده شود که وضعیت فوق العاده، به عنوان یک وضعیت عادی تجربه شود. أنچه امروز یک وضعیت استثناست، در ذهنیت مردم، یک قاعده و الگوی مدیریت متعارف تلقی شود. این وضعیت تحقق نخواهد یافت مگر اینکه اردوغان و اطرافیان و ساختار حزبی او، فوق العاده تلقی شوند.

حاکمان فوق العاده، وضعیت فوق العاده را عادی و طبیعی می‌کنند. چطور انتظار داشته باشیم که مناسباتمان همانند دیگر کشورها باشد، وقتی چنین نازنینانی بر ما حاکمند. شکر نعمت وجودشان، ایجاب می‌کند که همه چیز متفاوت و خاص باشد.

اردوغان در یک دوراهی است: منجی مقدسی که مردم را از طوفان کودتا نجات داد یا دلقکی که در تله ی خودساخته افتاده است.

انتهای پیام

برچسب ها

نوشته های مشابه

یک پیام

  1. جناب غلامرضا کاشی ، تحلیل خوبی از وضعیت ترکیه ارائه کردند .
    دولت اردغان ده سال اول حکومت خود ، در بخش اقصاد خوب کار کرد و رشد اقتصادی بالای ۷ درصد نصیب ترکیه کرد .
    که بیشتر در جذب سرمایه گذاری خارجی و صنعت توریسم را شامل میشد .
    وضع معیشی مردم هم به همین نسبت بهتر شد و یک دلیل برای هواداری دو آتشه از اردوغان همین است.
    اشتباه استراتژیکی ترکیه با در گیر شدن در مسائل سوریه و به دنبال آن درگیری و جنگ داخلی در مناطق کرد نشین ترکیه و عواقب همه اینها
    فعالیت های تروریستی در شهرهای بزرگ و ……….. و در راس همه این جریانات پیشه کردن خودکامگی اردوغان
    همه باعث بد نامی و بی اعتباری و ناامنی ترکیه شدند .
    و دیگر نه از سرمایه گذاری خارجی خبری خواهد بود نه از سیل توریسم
    و این وضعیت مدتهاست که شروع شده و با این اوضاع کودتا و پسا کودتا
    و پشت کردن به مسایل حقوق بشری و درگیری با شرکای غربی و شرقی،
    و در نتیجه اوضاع بد اقتصادی در انتظار آینده نزدیک ترکیه خواهد بود.
    و تصویر های برخورد مردم بخصوص از طرف قشر اسلام گرا با ارتشی های ترکیه ( حقارت و ذلیل شدن ارتش همیشه محبوب و مدرن و قوی … ترکیه) آتش زیر خاکستر خواهد بود
    با این روند ، میشود پیش بینی کرد که در آینده نزدیک مردم ترکیه فقیرتر
    و اردوغان ضعیف تر و ارتش با انگیزه تر و بی رحمانه وارد گود خواهد شد . اردوغان همون راه رفیقان خودکامه را میرود و همان سرنوشت را برای خود و ملت خود رقم خواهد زد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن