«مخالف حجاب اجباری هستم»

بهار نوشت: ایران همه ساله و پیش از آغاز فصل گرما، موج مخالفت برخی از نهادهای و دستگاه‌های اجرایی و فرهنگی با پوشش بخشی از زنان جامعه آغاز می‌شود. اما به نظر می‌رسد پس از استقرار دولت سیزدهم و همچنین دگرگون شدن شاکله اصلی مدیریت فرهنگی در کشور، این مخالفت‌ها در سال جاری ابعادی جدید پیدا کرده است.

همصدایی دولت، مجلس و همچنین دستگاه‌های فرهنگی و نظارتی برای مقابله با آنچه بدحجابی نامیده می‌شود، در حال تبدیل شدن به یک مناقشه جدید میان بخشی از زنان جامعه با طبقه حاکم است. مناقشه‌ای که حتی در برخی از موارد و به دلیل برخوردهای سلبی و حتی خشن، تبدیل به یک چالش اجتماعی پر سر و صدا نیز شده است.نوع نگاه قانونگذاران و همچنین رویکرد شرع مقدس اسلام در قبال پوشش زنان از جمله مواردی است که برخی از کنش‌گران سیاسی و اجتماعی خواستار تغییر آن هستند. در همین رابطه آذر منصوری به عنوان یک فعال سیاسی بر این عقیده است که ایجاد متر و معیار برای پوشش زنان، توهین آشکار به ایشان است.
او با یادآوری تلاش نافرجام حکومت رضاخان برای تغییر پوشش زنان در جامعه ایران، می‌گوید؛ زنان ایران در ادوار مختلف؛ همواره بر اساس هنجارها و عرف جامعه خود اقدام به انتخاب پوشش مناسب کرده‌اند و مسؤولان نمی‌توانند به بهانه‌های مختلف برای آنها محدودیت ایجاد کنند.

آذر منصوری دبیرکل حزب اتحاد ملت  در خصوص علل افزایش محدودیت‌ها به زنان جامعه به بهانه پوشش آنها، اظهار داشت: این را در مقدمه عرض کنم که اساسا پوشش اجباری چه در جامعه متنوع ایران و چه هر جامعه دیگری به دلیل اجبار در امری خصوصی؛ به ضد خود تبدیل می شود. اما نوع رویکرد مسئولان و دستگاه‌های دولتی به پوشش زنان و سبک زندگی مردم، نشانگر آن است که درک صحیحی از سوی حکمرانی در خصوص مقتضیات جامعه امروز ایران وجود ندارد.دبیرکل حزب اتحاد تأکید کرد: متاسفانه مسؤولان ما متوجه نیستند چه اتفاقاتی در زیر پوست شهرها در حال رخ دادن است. گویی آنها نمی‌دانند برخوردهای سلبی و قهری که در قبال زیست افراد، به خصوص موضوع «حجاب» اعمال می‌شود، چه واکنش های منفی به دنبال داشته و دارد؟ 


این بانوی سیاستمدار بیان داشت: زمانیکه شیوه برخورد در قبال سبک زندگی افراد محدود به برخوردهای قهری و پلیسی می‌شود، به این نتیجه می‌توان رسید که متولیان کشور هنوز نتوانسته‌اند برای موضوعات بسیار ساده، راهکارهای ایجابی و صحیح پیدا کنند.


منصوری با انتقاد از سیاسی شدن موضوعات مرتبط با زنان، گفت: سیاست‌گذاری‌های غلط کار را به جایی رسانده که مسأله برخورد با زنان ایرانی و پوشش آنها تبدیل به یک موضوع سیاسی، و به تبع همین اتفاق؛ برخی فشارهای بین‌المللی نیز به کشورمان تحمیل شود.دبیرکل حزب اتحاد ملت تأکید کرد: با توجه به مقاومت مدنی موجود در برابر برخی محدودیت‌های اعمال شده علیه زنان، بهتر است دست از برخوردهای سلبی و قهری برداشته شود و یا به دنبال برخوردهای ایجابی جایگزین باشد. رویکردهای ایجابی علاوه بر رفع تبعیض‌های اعمال شده علیه زنان، موجب کاهش فشارهای بین‌المللی وارد شده به کشورمان، در ذیل این مسأله خواهد شد.
این فعال سیاسی اصلاح‌طلب تصریح کرد: زنان جامعه ایران این پرسش را مطرح می‌کنند که در ازای رعایت قوانین مرتبط با ایشان، چه آورده‌ای برای آنها داشته است.‌ واقعیت امر این است که زنان در جامعه امروز حس شهروند درجه دو بودن را از این رفتار دریافت می‌کنند.


منصوری با انتقاد از برخی نمادسازی‌ها، گفت: در دهه‌های اخیر اینگونه القا شده که حجاب و پوشش زنان ایران تنها نماد جامعه اسلامی است.وی ادامه داد: زمانیکه قانون مجازات اسلامی و موضوع نوع پوشش زنان در حال تدوین بود؛ حداقل باید سازوکاری اندیشیده می‌شد تا بر اساس مقتضیات زمان، تغییراتی در نوع اجرای این قانون شکل می‌گرفت. مسؤولان نیز اگر تجربه تاریخ را هم که ببینند در خواهند یافت اجبار در نوع پوشش چه اسمش حجاب اجباری باشد و چه کشف حجاب به ضد خود تبدیل خواهد شد.این فعال سیاسی اظهار کرد: سبک زندگی مردم در یک جامعه صرفا تابع دستورات سلبی نیست، بلکه افراد یک جامعه بر اساس هنجارهای  مورد پذیرش جامعه  تصمیم به انتخاب نوع زندگی خود می‌گیرند. هرگاه نیز که حاکمیت تلاش کند سبک زندگی مردم را به صورت قهری و پلیسی دستخوش تغییر قرار دهد، به سرعت یک سلسله مقاومت مدنی و مناقشه در جامعه شکل می‌گیرد.


منصوری یادآور شد: مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی طی تحقیقی در سالهای گذشته اعلام کرد که بخش زیادی از جامعه ایران و حتی زنانی که پوشش کامل را رعایت می‌کنند، مخالف برخورد قهری و پلیسی با مسأله حجاب هستند. بروند نتایج همین پژوهش را مطالعه کنند.


این  فعال سیاسی با هشدار به برخی از مسؤولان در خصوص اعمال برخی محدودیت‌ها در ادارات دولتی برای زنان، بیان داشت: ایجاد حساسیت بی دلیل به بهانه پوشش زنان در ادارات ممکن است در کوتاه مدت تبدیل به یک مناقشه جدید در کشور شود.دبیرکل حزب اتحاد ملت در پاسخ به این پرسش که آیا به لحاظ قانونی و عرفی، مسؤولان دولتی حق دارند که مانع حضور زنان بدحجاب در محل کار شوند، عنوان داشت: در ابتدا باید مشخص شود که مصداق و معیار بدحجابی چیست. البته بهتر است پیش از هر برداشتی، در ابتدا از واژه پوشش استفاده کرد، زیرا حجاب یک مقوله بسیار گسترده است که پوشش نیز بخشی از آن را تشکیل می‌دهد.


وی ادامه داد: کسانی که مدعی اعمال محدودیت برای  هستند، باید مشخص کنند که معیار آنها برای بد پوششی یک بانو در محل و محیط‌های کاری چیست؟منصوری تصریح کرد: نباید فراموش کنیم گذاشتن متر و معیار برای پوشش یک خانم، دقیقا مصداق توهین به او است، زیرا زنان تا کنون متناسب به محل کار خود پوشش هنجار را رعایت کرده‌اند. ضمن اینکه قانون مجازات اسلامی نیز تنها به پوشش شرعی اشاره کرده و تعیین نکرده که یک خانم در محل کار باید با چه لباسی، اعم از چادر، مانتو، مقنعه، روسری و… حاضر شود.


این فعال سیاسی اصلاح طلب با یادآوری شکست برخی از سیاست‌های به اصطلاح فرهنگی در کشور، به دیده بان ایران گفت: سیاست‌هایی همچون «تفکیک جنسیتی» هیچگاه توفیقی نداشته و‌ حتی مشکلات بیشتر نیز برای جامعه شده است. زیرا انسان‌ها به صورت ذاتی در مقابل محدودیت‌های اجتماعی مقاومت و واکنش نشان می‌دهند.آذرمنصوری خاطرنشان کرد: سیستم آموزشی کشور باید از ابتدا اجازه می‌داد تا دختران و پسران از همان پایه ابتدایی با یکدیگر در مدارس حضور پیدا کنند تا دیگر در دوران دانشگاه مجبور نباشند یک سیستم آموزشی کاملا متفاوت به لحاظ تحصیل مشترک با جنس مخالف را تجربه کنند.وی خاطرنشان کرد: اگر سیستم آموزشی اجازه تحصیل همزمان دختران و پسران را ابتدای امر آموزش داده بود، دیگر لازم نبود تا این حد تلاش شود تا برای رفع برخی نگرانی‌ها، اقدامات عمدتاً قهری صورت بگیرد. واقعیت امر این است که محیط‌های آموزشی بهترین بستر برای آموزش زندگی اجتماعی مشترک دختران و پسران هستند و حتی نوع نظارت بر آنها نیز در این محیط‌ها بسیار آسان‌تر است. 


منصوری تأکید کرد: این همزیستی و همراهی در محیط‌های علمی و آموزشی اگر از ابتدا حساسیتی روی آن وجود نداشته باشد، در محیط‌های جمعی دیگر هم عادی سازی خواهد شد، زیرا معضلات اجتماعی را تک ساحتی دیدن خطاست با این رویکرد بیشتر این زنان جامعه هستند که در معرض آسیب های بیشتر قرار می‌گیرند‌.
منصوری در مواجهه با این سوال که نظر وی درباره مسأله «حجاب اجباری» چیست، اظهار داشت: حجاب اجباری (پوشش اجباری) در حال تبدیل شدن به یک مناقشه بین مردان و زنان این کشور با نیرو‌های انتظامی و نظارتی است. زیرا امروز در بخشی از جامعه یک مقاومت مدنی در برابر موضوع پوشش زنان در ایران شکل گرفته است.
این بانوی سیاستمدار ادامه داد: متاسفانه نیروهای انتظامی کشور به جای انجام اموری که موجب افزایش امنیت در جامعه می‌شود، امروز و بر اساس دستورات تبدیل به نیرویی شده‌اند که امنیت بخشی از زنان جامعه را به بهانه نوع پوشش ایشان، به خطر می‌اندازند.این چهره سیاسی اصلاح‌طلب تصریح کرد: خداوند در کلام الهی هیچ اجباری حتی در دین قرار نداده، بر همین اساس نیز نباید برای پوشش  جامعه اجبار ایجاد کرد.


دبیرکل حزب اتحادملت گفت: تحمیل پوشش و یا سبک زندگی خاص در چند دهه اخیر حتی موجب شده تا برخی از افراد حتی نسبت به اصل دین دافعه پیدا کنند. به همین دلیل باید من به عنوان کسی که پوششم انتخاب خودم است، این حق را به دیگران بدهم که خودشان نوع پوششان را انتخاب کنند. هر نوع برخورد قهری و پلیسی در مواجهه با پوشش زنان ایران آن هم در شرایطی که اعتراض به این اجبار به یک مقاومت مدنی تبدیل شده، نه تنها بانیان و آمران آن را مقابل جامعه ناراضی قرار می‌دهد، بلکه موجب دوپاره شدن جامعه ایران می شود. 


آذر منصوری در پایان تصریح کرد: در جامعه ای که در معرض انواع فشارهای اقتصادی است، سفره‌ مردمان آن روز به روز در حال کوچکتر شدن است و همچنان عده‌ای در تریبون‌های رسمی اعلام می‌کنند که بی حجابی دلیل مشکلات جامعه ایران است! اگر این اعتقاد وجود دارد که حجاب مصونیت است، ایجاد این مصونیت با اعمال محدودیت و بگیر و ببند تناقض جدی دارد. تنها راه، تمرکز به روش‌های ایجابی است که باید توأم با تلاش‌های عینی برای رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان ایران باشد.

انتهای پیام

نوشته های مشابه

پیام

  1. حجاب مسئله ای کاملا شخصی است و اجبار به حجاب در جامعه اسلامی باعث فساد بیشتر خواهد شد، همگان باید آزادی داشته باشند هر گونه که خودشان تشخیص، می‌دهند نسبت به پوشش خود بصورت مختار عمل نمایند، اینگونه افراط و تفریط ها و اینگونه فشارهای بی‌مورد باعث دین زدی مردم خواهد شد و بی فایده است

    1. بر اساس چه مبنایی و دلیلی حجاب یک امر شخصی است؟ چون شما می گویی؟ خیر اتفاقا یک امر کاملا اجتماعی است و به حقوق دیگران مربوط می‌شود .جامعه وقتی مسموم شد همه را مسموم می‌کند. پس حجاب یک امر شخصی نیست .
      بله لیبرال دمکراسی می‌گوید یک امر شخصی است . در اسلام یک امر اجتماعی و عمومی است. و ما مسلمانیم. شما باید ثابت کنی که حجاب بر اساس تفکر اسلامی یک امر شخصی است . نه اینکه در بین مسلمانان سخن کافران را ملاک قرار دهی
      وآزادی هم که گفتی باز بر اساس تفکر لیبرالیسم بود نه اسلام.
      و ثمره آزادی در پوشش و حجاب برهنگی است و نه کمتر و این گونه آزادی در اسلام وجود ندارد.
      پس شما اول مبنای فکر خود را مشخص کن سپس نظر بده
      اگر میگفتی من معتقد به تفکر اسلامی نیستم و یک لیبرال و سکولار هستم و نظرت را میگفتی کسی اعتراض نمی‌کرد
      ولی ما مسلمانیم.کشور ما مسلمان است

  2. دوست عزیز درست است که ما مسلمان هستیم ولی می‌شه به من بگی در کجای قرآن گفتند که حجاب اجباری است؟در کجا گفتند اینگونه خشمگینانه باید در برابر زنان عزیز کشور مان رفتار کنیم؟
    اگر کشور عزیزم ایران کشوری مسلمان بود هرگز انقدر در آن ظلم نبود چرا باید در کشوری که ما نتوانیم نان بخریم و باید از یارانه نان استفاده کنیم به فکر قوانین شان باشیم اصلی ترین قانون هر کشور قانون اساسی کشور هست که مادر تمام قوانین هست و قانون حجاب هم در چارچوب قانون اساسی است اما در کجای قرآن گفتند حجاب اجبار است که در قانون اساسی باید بگویند مگر در قرآن نگفتند لا اِکْراهَ فِی الدّین (سوره بقره: ۲۵۶):در دین اجباری نیست پس چرا ما باید زنان عزیز کشور را مجبور کنیم دین اسلام را بپذیرند و حجاب خود را کاملا حفظ کنند ما از همان اول که پا به این دنیای کثیف و آلوده از جهل و نادانی میگذارین دین مان،اسم مان،ملیت و همه چیز مان را دیگران انتخاب می‌کنند پس ما چرا باید همه این چیز هایی که دارند سعی می‌کنند بقبولانند را قبول کنیم مگر ما نمی‌توانیم خود فکر کنیم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا