برنامه غیر دولتی ها در واکنش به تحریم ها

نمایندگان سازمانهای جامعه مدنی از جمله فعالان گردشگری، محیط زیست، زنان، جراحان و هنرمندان همزمان با سالگرد کودتای ۲۸ مرداد به تشریح اهداف، برنامه ها و دیدگاه های خود پرداختند تا جنبش ضد تحریم به فصل تازه ای از فعالیت های خود وارد شود.

به گزارش انصاف نیوز به نقل از مهر، این کنفرانس تلفیقی منسجم و تاثیرگذار از نمایندگان تشکلها و  نهادهای مدنی است که در حوزه های مختلف فعالیت می کنند. اقتصاد، فرهنگ، هنر، محیط زیست، گردشگری، زنان و … حوزه هایی هستندکه نمایندگان آنها با هدف کاهش فشار تحریم ها و نشان دادن ابعاد ظالمانه و یکسویه این محدودیت های بین المللی به میزبانی شورای سازمان های جامعه مدنی به رایزنی، مکاتبه و تعامل با بخش های مختلف خواهند پرداخت.

نامگذاری ۲۸ مرداد با عنوان جنبش ضد تحریم

سهیلی؛ عضو شورای مرکزی سازمان های جامعه مدنی، ضمن اشاره به راه اندازی جنبش ضد تحریم، تصریح کرد: در طول دو ماه گذشته از طرف نخبگان اقتصادی، اساتید دانشگاه و اقتصاددانان مساله ای تحت عنوان جنبش ضد تحریم مطرح شده است. هدف اصلی از ایجاد این جنبش مواجهه با تحریم های ضد بشری است که بر علیه ایران اعمال شده است.

وی گروهی از اساتید دانشگاهی از جمله بهکیش و مشایخی را  از پیشگامان طرح موضوع ایجاد جنبش ضد تحریم نام برد و افزود: متاسفانه ما شاهد بودیم که در طول چند سال اخیر علیرغم افزایش فشار تحریم ها، تحرک اجتماعی و سیاسی جدی از سوی دولت و ملت ایجاد نشد. به همین دلیل باید این مساله به درستی بررسی شود که برای تحقق این جنبش در شرایط کنونی گرد هم آوردن چه گروه هایی می تواند اهداف ما را در جهت خواست ملت تحقق بخشد.

عضو هیئت مؤسس شورای سازمان های جامعه مدنی، به چالش کشیدن تحریم کنندگان در تجاوز به حقوق ملت ایران را یکی از اصلی ترین اهداف جنبش ضد تحریم عنوان کرد و خاطرنشان ساخت:  پیشنهاد می کنیم که روز بیست و هشتم مرداد ماه با عنوان «جنبش ضد تحریم» نامگذاری شود. به گونه ای که این روز با همین نام در حافظه تاریخی ملت ایران و همه ملت هایی که به هر نوعی مورد تجاوز کشورهای دیگر قرار  گرفته اند، ثبت شده و به روزی به یاد ماندنی تبدیل شود.

سهیلی در ادامه تصریح کرد: جنبش مدنی ضد تحریم، زمینه ای را فراهم می کند که جامعه مدنی برای مواجهه با فشارهای ناشی از محدودیت های بین المللی و در مقابل این حرکت ضد بشری باید به صورت مشتکل و منسجم بایستد. ما در شورای سازمان های جامعه مدنی که متشکل از فعالین، سازمان ها و انجمن های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و هنری است، بر آنیم که از همه بخش های مهم کشور برای ایجاد یک همبستگی و جنبش مدنی بر علیه تحریم های بین المللی دعوت کنیم.

آغاز کار جنبش ضد تحریم با نامه به بان کی مون

پس از آن بهزاد فراهانی که نماینده انجمن تئاتر ایران در این جلسه بود، نامه سرگشاده شورای سازمان های جامعه مدنی ایران را درباره مخالفت با تحریم های گسترده علیه کشور خطاب به بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل نگاشته شده بود، قرائت کرد.

در این نامه آمده بود: همانطور که مستحضرید تحریم های گسترده و بعضا بی سابقه جهانی ضد ایران و به ویژه تحریم سیستم بانکی و حمل و نقل، مشکلات زیادی برای جامعه ایرانی و آسیب های ژرف بر زیست بوم، سلامت روان و بهداشت جسم و کسب و کار و معیشت مردم وارد ساخته است… از سوی دیگر تحریم ها، سرمایه اجتماعی ایرانیان را در بخش خصوصی و نهادهای مدنی، به شدت تضعیف نموده و موانع جدی در راه دستیابی ملت ایران به صلح، دموکراسی و توسعه سیاسی ایجاد کرده است.

در ادامه این نامه اینگونه عنوان شده بود: ما فعالان جامعه مدنی ایران تحریم ها را ابزاری غیرانسانی، زشت و ناکارآمد و ضد معاهدات و میثاق نامه های بین المللی حقوق بشر و ارزشهای تایید شده جامعه مدنی می دانیم که با شعارهای کشورهای تحریم کننده مبنی بر دفاع از دموکراسی و حقوق بشر نه تنها سازگار نیست که بسترساز رشد رادیکالیزم در جامعه ایرانی می شود.

شورای سازمان های جامعه مدنی در پایان این نامه درخواست خود را از رییس سازمان ملل آورده بود: از این رو ما فعالان و نمایندگان سازمان های جامعه مدنی ایران اعم از سازمان های غیر دولتی (NGOها)، تشکل ها و نهادهای صنفی و حرفه ای، ضمن اعلام حمایت از جنبش مدنی ضد تحریم، بار دیگر بر خواست و پیام ایرانیان برای رفع تحریم ها و صلح و دوستی و ارتباط سازنده با جامعه جهانی تاکید می کنیم و از جامعه جهانی انتظار داریم با شنیدن ندای صلح خواهی و آشتی جویی مردم ایران به جای تحریم های خشونت بار و جنگ طلبانه، بر راه حل های خردورزانه، دیپلماتیک پای فشرده و گام های عملی در راستای رفع تحریم ها بردارند.

حوزه سلامت؛ آسیب پذیرترین بخش در برابر تحریم ها

رحمانی، رییس انجمن جراحان عمومی در ادامه این جلسه به تشریح تاثیرات سوء تحریم ها بر حوزه سلامت و درمان مردم پرداخت و گفت: «کسانی که با تبلیغات رنگارنگ در سراسر دنیا اعلام می کنند که تحریم ها تاثیری بر بخش دارو و درمان در ایران نداشته و این تحریم ها بخش درمان را نشانه نگرفته اند، باید در خصوص تاثیرات سوء تحریم ها بر این حوزه پاسخگو باشند.»

عضو شورای مرکزی سازمان های جامعه مدنی در ادامه مشکلات ایجاد شده در تهیه دارو و افزایش چشمگیر و افسارگسیخته هزینه های درمانی را یادآوری کرد و افزود: «ما هر روز شاهد این مساله هستم که داروها چگونه کمیاب شده اند و بازار سیاهی ایجاد شده که متاسفانه به افزایش قیمت داروها منجر شده است. در شرایط کنونی تعداد قریب به اتفاق افرادی که به دارو نیاز دارند نمی توانند به سادگی آن را تامین کنند.»

وی در ادامه تصریح کرد: «به عنوان مثال دارویی برای درمان سرطان سینه به عنوان یک بیماری بسیار شایع شناخته شده وجود دارد و معمولا ۲۵ درصد خانم ها به این بیماری دچار می شوند و یکی از درمان ها دارویی است که یک دوره درمانی آن ۱۰۰ میلیون تومان تمام می شد الان این دارو به ۲۰۰ میلیون تومان رسیده و طبعا از پوشش بیمه ها هم خارج شده است و بسیاری از بیمارانی که در حال حاضر شرایط وخیمی دارند متاسفانه تحت تاثیر تحریم ها از دریافت این دارو محروم شده اند.»

رحمانی به مشکلات ایجاد شده برای تامین تجهیزات مورد نیاز برای انجام بسیاری از جراحی ها اشاره و اذعان کرد: «تحریم ها در سطح واقعی و کاملا ملموس در درمان این مملکت اثرات وخیمی گذاشته است و متاسفانه بیماران هم تریبونی برای بیان این مشکلات ندارند. به همین دلیل من به عنوان یکی از افرادی که در جامعه پزشکی در خدمت سلامت مردم هستم تاکید می کنم که تحریم ها امر سلامت را که جزو اولویت های اول توسعه پایدار است، تحت تاثیر قرار داده است. حوزه سلامت و درمان در کشورمان به شدت به خطر افتاده و باید فکر عاجلی برای این مساله کرد.»

زنان؛ بزرگترین قربانیان تحریم

مینو مرتاضی، فعال حوزه زنان هم یکی دیگر از اعضای شورای سازمان های جامعه مدنی بود که به تشریح تاثیرات سوء تحریم ها بر حوزه فعالیت خود پرداخت.

وی گرد هم آمدن فعالین جامعه مدنی را فرصتی مغتنم و ارزشمند برشمرد و گفت: زنان ایرانی جزو پیشگامان جامعه در عرصه تلاش های مدنی هستند. زندگی اجتماعی زنان به عنوان شهروندان داخلی و جهانی در هم تنیده شده است. لذا از آنجا که تعاملات و تصمیمات بازیگران عرصه های سیاست در تحولات سیاسی زندگی شهروندان چه در جوامع داخلی و چه در عرصه های بین المللی تاثیرگذار است، زنان نیز از این تصمیم سازی ها متاثر خواهند شد.»

وی در ادامه افزود: «امروزه در سراسر جهان ۷۰ درصد فقرای جهان را زنان تشکیل می دهند. در ایران هم آمارها تفاوت چندانی با آمارهای جهانی ندارند. در سال ۱۳۸۴ نرخ بیکاری زنان در ایران ۳۲ درصد بود و امروز بر اساس آمار ارائه شده از سوی مرکز آمار به ۴۵ درصد رسیده است. آیا اگر دغدغه ای برای رشد زنان بود چنین اتفاقی می افتاد؟ بدیهی است که شکل فاجعه بار اثرات تحریم را ما در این بیکاری و فقر زنانه که هر روز بیشتر می شود، مشاهده می کنیم.»

مرتاضی ضمن اشاره به این مساله که نیمی از فقرایی که در طول چهار سال اخیر به زیر خط فقر رسیده اند را زنان تشکیل می دهند، خاطر نشان کرد: « رتبه ایران در نابرابر جنسی ۱۲۷ بین ۱۳۵ کشور جهان است امروز فقر آنچنان همه اقشار را درگیر کرده که انرژی آنها که باید در محافل علمی فرهنگی صرف ارتقای نام بلند آوازه ایران شود صرف جنگ و گریز با یکدیگر می شود. بدترین رهاورد اجتماعی تحریم ها این است که ملت را به جان یکدیگر می اندازد و در این به جان هم افتادن بیشترین خشونت متوجه زنان می شود.»

بدهکاری اکولوژیک فاجعه بارترین رهاورد تحریم ها

محمد درویش، یکی از فعالین حوزه محیط زیست هم در این جلسه تاثیرات تحریم ها بر این حوزه را تشریح کرد. وی در ابتدای صحبت های خود به مطالعات انجام شده در سازمان ملل و سازمان های وابسته به آن در خصوص روند تخریب سرزمین در کشورهای مختلف اشاره کرد و گفت: «این مطالعات نشان می دهد که روند تخریب سرزمین و افت کارایی سرزمین در کشورهایی که با فقر دست به گریبانند به مراتب بیشتر از کشورهایی است که  شهروندانشان از یک درآمد سرانه مطلوب برخوردارند.»

وی کاهش درآمد سرانه ایرانیان را یکی از مهمترین تاثیرات تحریم ها برشمرد و افزود: «نباید فراموش کنیم که ما در سرزمینی زندگی می کنیم که ۷/۸۹ درصد از آن روی کمربند خشک جهان قرار دارد و یکی از آسیب پذیرترین و شکننده ترین سرزمین های جهان محسوب می شود. به علاوه میزان بارندگی در ایران یک سوم میانگین جهانی و میزان تبخیر آن در حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد بیشتر از میانگین جهانی است و این مساله شرایط محافظت از محیط زیست را دشوارتر می کند.»

درویش نبود شرایط حداقل رفاه در کشور را عاملی برای وابستگی معیشتی به سرزمین برشمرد و تصریح کرد: «وابستگی معیشتی به سرزمین، در نهایت بدهکاری اکولوژیک را در کشورمان افزایش می دهد. تاکید می کنم که بدهکاری اکولوژیک بدترین و مهیب ترین نوع بدهکاری است. به طوری که حتی در صورت بازگشت شرایط به حالت عادی باز هم کمتر کشوری در دنیا وجود دارد که می تواند این بدهکاری را جبران کند.»

این فعال حوزه محیط زیست در ادامه اذعان کرد: «از دست دادن یک گونه زیستی یا اندوخته ژنتیکی، درست مثل از بین رفتن یک کتاب خطی گرانقدر است. بنابراین باید تلاش کنیم که حتی الامکان از بروز این اتفاق جلوگیری کنیم. پرسش ما این است که سازمان ملل متحد به عنوان نهادی که در عالی ترین سطح، متولی حفظ امنیت زیستی کره زمین محسوب می شود، چگونه می تواند بر اعمال چنین تحریم های کوری در منطقه ای که در شرایط عادی هم با بحران های شدیدی در منابع آبی و خاکی و هوا روبرو شده، اصرار بورزد؟ این سازمان تحقق صلح جهانی را گرو ایجاد پایداری اکولوژیک در کره زمین می داند اما این مساله را نادیده گرفته که اثرات تحریم ها به تدریج بنیان های زیست محیطی را در کشورمان به تاراج می برد.»

وی در ادامه تاکید کرد: «در منطقه زاگرس که منشاء ۴۰ درصد از منابع آبی ایران و رودهای بسیار و رویشگاه بلوط است، مردم به دلیل فقر شدید ناگزیر شده اند، بخاری های نفتی خود را به بخاری های زغالی تبدیل کنند و از چوب درختان بلوط برای این امر استفاده کنند. این خسارت ها قطعا جبران ناپذیر خواهد بود. افزایش محسوس شمار دام و تغییر کاربری اراضی و تجاوز به منابع طبیعی به بهانه افزایش تولید از مسائلی است که نشان می دهد مردم به هر قیمتی تلاش می کنند که حداقل قدرت اقتصادی خود را برگردانند.»

عضو شورای سازمان های جامعه مدنی افزایش آلودگی هوا را نیز یکی دیگر از تاثیرات سوء زیست محیطی تحریم ها دانست و عنوان کرد: «آلودگی هوا سالانه ۱۶ میلیارد دلار خسارت به کشور وارد می کند و بیش از ۱۰ هزار نفر تلفات مستقیم دارد و همه این مسائل، عواقب تحریم بنزین هستند. بنزین بی کیفیت و عدم به روز رسانی مکانیزم های سوخت رسانی در ماشین ها، عواملی هستند که به آلودگی هوا دامن می زنند.»

درویش  افزایش افسار گسیخته شکار علفخواران و کاهش تعداد آنها تا مرز ۱۱۰ هزار راس را هم ناشی از گسترش فقر به دلیل اعمال تحریم ها دانست و تاکید کرد: «این ارقام به معنای از دست دادن ۹۰ درصد موجودی علفخواران در کشورمان است. اگر این روند شکار بی رویه ادامه پیدا کند، قطعا با فاجعه ای بزرگ روبرو خواهیم بود. همه این عوامل دست به دست هم می دهد تا ما صمیمانه و مستحکم از سازمان ملل تقاضا کنیم که کمک کند که این تحریم های کور بر علیه ایران هر چه زودتر برطرف شود.»

«نه» به تحریم ها، «بله» به صلح

سید حمید حسینی: عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران هم یکی دیگر از میهمانان این کنفرانس بود. وی که به نمایندگی از فعالین اقتصادی در این جلسه حضور یافته بود، هدف اصلی تحریم ها را تبدیل کردن ایران به یک جامعه فاقد کسب و کار عنوان کرد.

رییس اتحادیه صادرکنندگان فرآورده های نفت و گاز و پتروشیمی به آمار مربوط به هزینه های صادرات و واردات اشاره و اذعان کرد: «صدور یک کانتینر کالا در سال های ۸۲ و ۸۳  به صورت متوسط ۴۵۰ دلار هزینه داشته و واردات آن مستلزم هزینه کردن رقمی بالغ بر ۹۰۰ دلار بوده است. امروز صدور یک کانتینر کالا ۹۵۰ دلار و یک کانتینر وارداتی ۱۴۵۰ دلار هزینه دارد. یعنی هزینه واردات در کشور ۵۰ درصد افزایش پیدا کرده و همه این هزینه ها به مردم تحمیل می شوند.»

وی هزینه های ناشی از تحریم ایران که به اقتصاد تحریم کنندگان تحمیل شده را نیز قابل توجه دانست و گفت: «در آمریکا مطالعه گسترده ای بر روی موضوع تحریم ها صورت گرفته و در نهایت ۶ سناریو در رابطه با ایران تدوین شده است. بر اساس این مطالعات ادامه وضعیت فعلی تحریم ها ۶۴ میلیارد دلار به اقتصاد جهانی خسارت وارد می کند که ۵۰ میلیارد دلار آن ناشی از کاهش صادرات نفت ایران است. در همین مطالعات مشخص شده که تشدید تحریم های ایران برای اقتصاد جهانی ۱۳۰ میلیارد دلار هزینه در بر خواهد داشت. محاصره دریایی ایران هم ۳۵۰ میلیارد دلار و بمباران هوایی ۷۵۰ میلیارد دلار هزینه به اقتصاد جهانی تحمیل خواهد کرد. بر اساس این بررسی ها شروع یک جنگ تمام عیار با ایران خسارتی ۱۳۰۰ میلیارد دلاری به اقتصاد جهان وارد خواهد کرد. در این مطالعات مشخص شده که تعامل و گفتگو با ایران، ۷۵ میلیارد دلار به نفع اقتصاد جهانی خواهد بود.»

ترغیب هنرمندان بین المللی برای پیوستن به جنبش ضد تحریم

فرهاد توحیدی؛ رییس هیات مدیره خانه سینما هم نماینده این حوزه در شورای سازمان های جامعه مدنی است. وی هم مانند سایرین فقر را اصلی ترین پیامد تحریم ها دانست و گفت: «در شرایط فقر و فساد اولین چیزی که از سبد خانوار حذف می شود، فرهنگ است. فراموش نکنیم که کشور ما گنجینه ای عظیم از فرهنگ و موسیقی و هنر است اما واقعیت این است که شکم گرسنه کتاب و موسیقی و سینما نمی شناسد. »

وی به هم پیوستن فعالین جامعه مدنی را بهترین راه حل برای مواجهه با تحریم های یک جانبه آمریکا برشمرد و خاطرنشان کرد: «بسیاری از همکاران ما در سینمای آمریکا گرایشات صلح طلبانه و صلح دوستانه دارند. بسیاری از آنها سفیران حسن نیت سازمان ملل هستند و به مناطق مختلف دنیا سفر می کنند تا توجه مجامع بین المللی را به فقر و قحطی و اثرات آن بر بخش های مختلف جلب کنند.»

وی تاکید کرد: «جنایت علیه بشریت فقط استفاده از سلاح های کشتار جمعی نیست. گاه تحریم های بانکی هم حکم همین دست از سلاح ها را پیدا می کنند. به راحتی می توان بدون هیچ کشتاری از طریق محاصره دریایی و تحریم های بانکی زیان هایی به مراتب گسترده تر و عمیق تر از کشتار جمعی، به یک کشور وارد کرد.»

توحیدی هنرمندان جهان را رابطانی برای رساندن پیام ایران به مجامع بین المللی دانست و گفت: «من از این فرصت استفاده می کنم و از همکاران سینمایی خود در سایر کشورها به ویژه آمریکا درخواست می کنم که صدای مردم ایران را به گوش ملت و مسئولین کشورشان برسانند. آنها هم می توانند به واسطه نفوذ و قدرت معنوی خود بخشی از حرکتی باشند که در مقابل تحریم های ظالمانه و یکسویه آمریکا علیه ایران می ایستد و لابی های قدرت را متوجه اثرات سوء تحریم ها در ایران می کند. بنابراین باید شخصیت های مهم و تاثیرگذار فرهنگی جهان را هم برای اعتراض به تحریم های ظالمانه اعمال شده علیه کشورمان با جامعه مدنی و فعالین اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در ایران همراه کنیم.»

حق حیات و کرامت انسانی ایرانی ها زیر سایه سنگین تحریم

سعید دهقان، وکیل دادگستری و نویسنده هم یکی دیگر از اعضای شورای سازمان های جامعه مدنی بود که تاثیرات تحریم را بر حوزه حقوق شهروندی عنوان کرد.

وی ضمن اشاره به اینکه اصلی ترین نتیجه تحریم ها تضعیف اقتصاد و ایجاد تورم است، گفت: «با ایجاد تورم، فقر و بی عدالتی گسترش پیدا می کنند و در نهایت به حاشیه نشینی و خشونت گرایی به عنوان اصلی ترین پیامدهای فقر، دامن زده می شود. به این ترتیب در پایان این زنجیره به افزایش جرم و تزلزل حق دفاع می رسیم که مخدوش شدن حق حیات و کرامت انسانی افراد را در پی خواهد داشت.»

وی میثاق های سازمان ملل در خصوص ایران را یادآور شد و افزود: «میثاق اول که با عنوان میثاق بین المللی حقوق مدنی سیاسی تدوین شده، تاثیرات مشخص و بسیار زیادی بر دومین میثاق که با محوریت اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی تدوین شده، دارد. تاکید من بر میثاق دوم است، چرا که معتقدم این میثاق زوایای حقوق بشری گسترده تری دارد.»

سعید دهقان تاکید نهادهای بین المللی بر رعایت حقوق شهروندی افراد را یکی از اساسی ترین محورهای جنبش ضد تحریم برشمرد و تصریح کرد:  این حرکت که در راستای فعالیت های کمپین ضد تحریم آغاز شده و تلاش می کند نهادهای مدنی درون حاکمیت را جهت پیوستن به این کمپین ترغیب کند. ما در این رویکرد تاکید بسیاری بر غیر سیاسی بودن جنبش مدنی ضد تحریم داریم. بنابراین باید حتی الامکان از فعالیت این جنبش حمایت کرده و در اولین گام میثاق دوم را از زیر سایه سنگین و سیاسی میثاق اول خارج کنیم. شاید در این صورت راحت تر بتوانیم به احقاق حقوق شهروندی ایرانیان در حوزه حق حیات و کرامت انسانی بپردازیم.

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن