درخواست یک معلول به رییس جمهور

به گزارش انصاف نیوز، متن کامل نامه ی مجيد انتظاري به رییس جمهور که در روزنامه ی مردم سالاری به چاپ رسیده به شرح زیر است:

سلام آقاي رييس‌جمهور. انتخابتان شايسته بود و پيروزي‌تان مبارك. مي‌دانيم سرتان شلوغ است، ما اقليت خاموش هم عادت به زياده‌گويي نداريم. پس جان سخن را مختصر مي‌كنيم بلكه مجالي براي خواندنش بيابيد و نتيجه‌اي حاصل شود. ما عادت نداريم درد دلمان را به همه بگوييم، پس زير چهره‌ خندانمان پنهانش مي‌كنيم تا هركس بگويد نه دردي دارند، نه قلبي. ما حرف را از ته دل مي‌گوييم، با ضمير اشاره و در عين حال گويا؛ چون خيلي‌هايمان از قدرت تكلم برخوردار نيستيم، بسياري‌مان از ديدن محروميم و خيلي‌هاي ديگر توان راه رفتن نداريم. خلاصه اين‌كه هركدام از ما درگير نوعي محدوديتيم كه شايد ديگران حتي يك بار تجربه نكرده‌اند. آقاي روحاني! مي‌توانيد تصور كنيد وقتي بالا رفتن از پله براي تمام عمر آرزو مي‌شود يعني چه؟ تا به حال فكر كرده‌ايد كه محروميت از تحصيل در رشته مورد علاقه به خاطر نبود كتاب‌هاي مخصوص آن رشته براي نوعي از معلوليت چقدر اندوهبار است؟ مي‌دانيد وقتي يك مسوول دولتي با ديدن فردي روي ويلچر، موفقيت او در آزمون استخدام را ناديده مي‌گيرد و بر او مهر بازگشت مي‌زند چقدر مايوس كننده است؟ باخبريد كه محروم ماندن از مترو و بي‌آرتي و همه ناوگان حمل و نقل شهري چه دردي دارد؟ تا كنون تصور كرده‌ايد كه چقدر سخت است وابستگي به مستمري روزانه نيم دلار، در حالي كه حداقل كالري براي زنده ماندن هر فرد يك دلار است؟

به اين مشكلات اضافه كنيد درد فرهنگي را؛ اضافه كنيد انگشت‌نما شدن عصا به دستان در خيابان را و مسخره شدن فرزندان ناشنوا به جرم نشنيدن را.

شما مي‌دانيد اثبات قوه تعقل يك معلول سي‌پي به همكلاسي‌هايش تقريبا ناممكن است؟ مطلع هستيد كه مشكلات فرهنگي ازدواج دختران معلول به قدري زياد شد تا اين‌كه در قانون، مشوق معافيت سربازي براي همسرانشان قرار دادند؟ خبر داريد كه بسياري از معلولان نخاعي در عصر فناوري اطلاعات، انتظار معجزه از آسمان خدا را دارند؟

آقاي رييس‌جمهور! همان‌‌طور كه مي‌دانيد ما تا سال 83 حتي قانوني نداشتيم تا اين‌كه در آن سال، قانون 16 ماده‌اي حمايت از حقوق معلولان توسط مجلس تصويب شد كه هيچ وقت توسط دستگاه‌هاي دولتي و خصوصي جدي گرفته نشد و نواقصش به حدي بود كه سال گذشته براي اصلاح مجدد به مجلس رفت تا شايد ضمانت اجرايي بيشتري به خود بگيرد. البته جمهوري اسلامي ايران در سال 89 به كنوانسيون جهاني حقوق افراد داراي معلوليت پيوسته و اجراي مفاد آن را پذيرفته است. پس ما خلاء قانوني نداريم بلكه با خلاء ديدگاه مواجهيم. شما به درستي از معلولان سخن گفتيد و به همين دليل انتظارات را بالا برديد؛ تا جايي كه به گفته‌ خيلي از كارشناسان، معلولان بزرگ‌ترين چالش وزارت رفاه دولت آينده خواهند بود. اما نگران نباشيد ما هيچگاه افرادي مدعي و پرتوقع نبوده‌ايم، به نروژ و سوييس هم كاري نداريم. انتظار ما بهره‌مند شدن از رفاه، متناسب با درآمدهاي ملي كشور خودمان است. بنابراين تا حد امكان كمك‌تان مي‌كنيم. مي‌دانم قرار شد اطاله كلام نكنم، پس به همين چند سطر كه بخش بسيار اندكي از معضلات 10 درصد از جمعيت كشور است بسنده مي‌كنم. البته اين جامعه 10 درصدي به قدري نجيب و قانع است كه حتي نيمي از آنها به بهزيستي براي ايجاد پرونده نرفته و نامشان ثبت نشده است.
ما به خوبي مي‌دانيم كه شما براي حقوق افراد داراي معلوليت تلاش خواهيد كرد؛ زيرا شما تنها كانديدايي بوديد كه در مناظره‌هاي انتخاباتي از حقوق اين قشر سخن گفتيد. شما بيان كرديد كه عدالت يعني فرصت برابر. مفهوم اين سخن آن است كه معلولان هم از اين فرصت بهره‌مند خواهند شد. شما گفتيد و بسياري از ما به شما راي داديم. البته منتي نيست، شما رييس‌جمهور محبوب ما شديد، انتخابتان شادي را به ما داد و دريچه‌هاي اميد را بر قلب‌هايمان گشود. مي‌دانيد كار سختي پيش رويتان است و مي‌دانيم از عهده اش برمي‌آييد. ما هم تنهايتان نمي‌گذاريم و محكم مي‌گوييم رويمان حساب كنيد. درست است شايد تمام انتظار بعضي افراد جامعه از ما اميد به شفا باشد. درست است صدا‌و‌سيما ما را آدم‌هاي ناتواني به تصوير كشيده. درست است که بسياري‌مان از ترس زمين خوردن در خانه محبوسيم. اما كم نيستند معلولان توانمندي كه براي اعتلاي ايران اسلامي كمر همت بسته‌اند. فراموش نكنيد گران‌ترين وكيل ايران از جنس ماست. از ياد نبريد ما دو نماينده در شوراي شهر تهران داريم و دانشمندان بسياري را به جامعه تقديم كرده‌ايم. به ياد بياوريد سيامند رحمان و بسياري ديگر از قهرمانان پارالمپيك، دلاوراني از تبار معلولانند. آقاي روحاني! شما به خوبي مي‌دانيد اگر كشوري از تمام ظرفيت نيروهاي انساني‌اش بهره نبرد جامعه‌اي معلول محسوب مي‌شود. پس با ايجاد بستر، نيروهاي انساني‌تان را به صحنه بياوريد تا بعد از پايان دوران رياست جمهوري‌تان با افتخار بگوييد «من حسن روحاني رييس‌جمهور تمام ملت ايران بودم».

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا