پلاسکو و اطلسی که هست، اما نیست

«احمد مسجدجامعی»، عضو اصلاح طلب شورای شهر تهران در یادداشتی در خبرآنلاین نوشت: در جلسۀ‌ یکشنبۀ شورای اسلامی شهر تهران که به حضور و توضیحات شهردار تهران درباره‌ی فاجعۀ پلاسکو ‏اختصاص یافته بود، در فرصت صحبت خود بحثی را درباره‌ی «اطلس آسیب‌پذیری شهر تهران از آتش‌سوزی» ‏طرح کردم و گفتم: «شورا خواسته اطلس آسیب‌پذیری شهر تهران از آتش‌سوزی را شهرداری ارائه کند. این ‏اطلس [را] تا الان که خدمت شما هستیم که ما ندیده‌ایم. حالا سه سال هم گذشته. شورا هم دوره‌اش دارد تمام ‏می‌شود و این نرسیده. با این که حد اکثر ظرف یک سال باید داده می‌شد.»‏

در همان جلسه دکتر قالیباف در بخش بعدی صحبتش چنین گفت: «عزیزمان اگر می‌گویند اطلس مربوط به ‏آتش‌نشانی را بدهید، اطلس رفته، کار شده، آمده، به شورا هم ارسال شده؛ حد اقل دو ماه قبل. اطلس زلزله‌ی ‏شهر تهران؛ با بهترین متخصصین جهانی در شهر تهران این اطلس تهیه شده.»‏

چند ثانیه بعد در پاسخ به اعتراضی مبنی بر عدم وصول اطلس، شهردار گفت: «آقا! من ۱۱/۹ امضا کرده‌ام. ۱۳/۹ ‏در شورا ثبت شده. تاریخ هم هست. اسناد هم هست. حالا کجای شورای شهر هست؟ دیگه من [خبر ندارم].»‏

به نظر جواب محکم و قانع‌کننده و متینی می‌رسد؛ با ذکر تاریخ دقیق و جزئیات. کار درست در چنین موقعی ‏چیست؟ بررسی همین جزئیات. وقت گذاشتن. رسیدن به جواب‌هایی که دست کم اندکی از جواب‌های موجود ‏بیشتر وقت صرفشان کرده باشیم. بیایید همین پاسخ را به‌عنوان نمونه بررسی کنیم.‏

‏۱. در خود متن پاسخ هم با اندکی دقت می‌توان دید که صحبت من دربارۀ اطلسی است که آسیب‌پذیری در برابر ‏آتش‌سوزی را نشان می‌دهد. دکتر قالیباف در پاسخ با «اطلس مربوط به آتش‌نشانی» آغاز می‌کند و بلافاصله به ‏‏«اطلس زلزله» تغییر مبحث می‌دهد. مشخص نیست که او بحث اول را تمام شده انگاشته و سراغ دومی رفته یا ‏هر دو را یکی می‌داند یا سهواً سراغ زلزله می‌رود.‏

‏۲. از جستجو در مکاتبات شهردار با شورای شهر تنها نامه‌ی مربوط به این مبحث که یافت می‌شود نامه‌ای است با ‏موضوع «لایحه پیشگیری از وقوع آتش‌سوزی و برنامه عملیاتی ایمنی شهر». تاریخ صدور نامه نه ۱۱/۹ که ۱۳/۹ ‏است. امضای شهردار پایین نامه است و شماره‌ی نامه ۱۱۲۸۷۸۷/۱۰ است‎.‎

در تاریخ ۲۹/۹/۹۵ یعنی ۱۶ روز بعد نامه‌ای به دکترحافظی، عضو شورا و رئیس کمیسیون سلامت رسیده که نام ‏مهندس چمران رئیس شورا پایین نامه است، اما آقای طلایی نایب رئیس متن را از طرف او امضا کرده است. نامه ‏در واقع متنی کوتاه است که «لایحه‌ی پیشگیری…» به ضمیمه‌اش برای دکترحافظی ارسال شده است. رونوشت و ‏ضمائم نامه برای کسانی از جمله آقای سروری، رئیس کمیسیون نظارت و حقوقی نیز ارسال شده است. در تاریخ ‏‏۲۹/۱۰/۹۵ یعنی درست روز قبل از فاجعۀ پلاسکو، آقای سروری طی نامه‌ای به مهندس چمران پاسخی داده است ‏که در آن آمده: «مقرر بوده در راستای تهیه طرح مذکور، اطلس آسیب‌پذیری شهر از وقوع آتش‌سوزی نیز توسط ‏شهرداری تهیه گردد که با توجه به گذشت بیش از ۲ سال از زمان تصویب و اجرای برنامه پنج ساله دوم، ‏شهرداری تهران بدون ارائه اطلس آسیب‌پذیری با تأخیر قابل تأمل صرفاً اقدام به ارسال لایحه صدرالذکر به ‏شورای اسلامی شهر نموده است.»‏


یعنی آقای سروری گواهی می‌کند که تا ۱۸ روز پیش از جلسه همچنان اطلس تهیه و ارسال نشده است. خوب ‏است یادمان باشد که آقای سروری از منتقدان شهردار در شورای شهر نیست.‏


در نهایت، آنچه در بررسی واقعه‌ی بزرگی مانند فاجعه‌ی پلاسکو به آن نیاز داریم، نه موافقت یا مخالفت بی دلیل ‏با افراد یا متهم کردن یا بری دانستن آن‌ها است. بر عکس، نیاز داریم تک تک چنین جزئیاتی را بشکافیم تا ‏شواهد را به زبان بیاوریم و ببینیم آخر کار شواهد به ما چه می‌گویند. طرح کمیتۀ حقیقت‌یاب نیز بر همین مبنا ‏استوار بود.‏

انتهای پیام

لینک کوتاه شده: http://www.ensafnews.com/Z2aj4
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن