نقش مهم «عوام» در تعیین تکلیف جوامع امروز!

به گزارش انصاف نیوز، «حمید هوشنگی» روزنامه نگار در فیسبوک نوشت:

ساده اندیشان، عوامند، لزوماً بیسواد هم نیستند! وجه اشتراکشان دلواپسی است و قدرت تحلیل نتایج دراز مدت تصمیماتشان را هم ندارند و به سادگی تحریک پذیرند.

عوام هم عوامند چه در بریتانیا زندگی کنند، چه در فرانسه، آمریکا و یا در ایران! روش های تحریک عوام و دلواپسان هم با یکدیگر تفاوتی ماهوی زیادی ندارد. در ایران بسادگی می توان عوام را علیه طبقات بالا دست تحریک کرد و به ایشان وعده های دست نیافتنی داد! در بریتانیا، فرانسه و بیشتر کشورهای غربی اروپا، در سالهای اخیر، عموماً این تحریک با «بزرگنمائی خطر مهاجران خارجی» صورت می گیرد و در آمریکا با بهره برداری سالوسی ترکیبی از غرور کاذب آمریکایی و خطرات مهاجرین مسلمان و مکزیکی با وعده اشتغال و امنیت، آنهم در کشوری که نیمی از مردم اسلحه دارند!

واقعیت این است که از سال ٢٠٠٨ غرب با بحران اقتصادی عظیمی روبرو شده است. علائم زیادی وجود دارد که نشان می دهد غرب هنوز هم نتوانسته است عوارض آن بحران عمیق اقتصادی را درمان کند. به همین دلیل در چند سال اخیر شاهد بوده ایم که گروهی از سیاستمداران و برنامه ریزان ناتوان و سالوس غرب، از وجود ساده اندیشان دلواپس جوامعشان حد اکثر سوء استفاده را کرده و با عوامفریبی خود را پشت معضل بشدت بزرگنمائی شده «خطر مهاجرین خارجی» و ناسیونالیزم تشدید شده پنهان کرده اند.

به ترکیه اردوغان نگاه کنید، ایشان سوء استفاده از «ناسیونالیزم» عوامفریبانه ترک را تا به کجا کشانیده اند که با وجود به زندان فرستادن چهل هزار نفر در نه ماه اخیر و بیکار کردن بیش از یکصدهزار نفر به اتهام شرکت در یک «کودتای مشکوکم، اخیراً مدرس «دموکراسی» شده اند و به ترک های مقیم اروپا تلویحاً مشعشعانه توصیه می فرمایند، به جای سه فرزند، پنج فرزند بیاورید تا میخ اسلام را در اروپا به زمین بکوبیم! بنابراین رهبران هم می توانند «عوام» باشند!

به نظر می رسد با تبلیغ دموکراسی، اینک در جوامع مختلف «عوام» با تحریک سیاستمداران سالوس به نیرویی تعیین کننده تبدیل شده اند. به باور من، در تصمیم گیری برای امور بسیار مهم جامعه، یا رای عوام را نباید پرسید و یا در این گونه «موارد نادر»، باید اجازه داد کارشناسان، متفکرین و خبرگان جامعه با تفکرات مختلف، به گونه ای برابر، وظیفه روشنگری جامعه را به عهده گیرند و بعد نظر عامه را پرسید.

ایرادی هم نمی بینم که اگر خواستید مرا «دیکتاتور» بخوانید!

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا