بی تعارف: حقوق بشر یا کسب و کار؟

انصاف نیوز: کامبیز نوروزی در صفحه ی شخصی خود در مطلبی با عنوان «بی تعارف: حقوق بشر یا کسب و کار» نوشت:
۱- بعضی مثل اسرائیل [رژیم اشغالگر فلسطین] آشکار و بعضی پنهانی، مثل عربستان و شیخ نشین های خلیج فارس همه ی انرژی سیاسی خود را بسیج کرده اند که مانع از موفقیت مذاکرات ۵+۱ و ایران بشوند.
۲- درست در آستانه ی ادامه مذاکرات، گروه رجوی مدعی کشف یک تأسیسات هسته ای جدید در ایران می شود تا بلکه در روند مذاکرات اثر منفی بگذارد.
۳- تحریم اقتصادی، با آثار مخربی که در اقتصاد یک کشور می گذارد و باعث توسعه ی فقر و بیماری و مرگ و میر و انواع فجایع اجتماعی می شود و از این طریق حتی پیشبرد اهداف آزادیخواهانه را هم به شدت مختل می کند، از پایه و اساس یک اقدام ضد حقوق بشری است. کسی به یاد می آورد که در دوره ی تحریم عراق ۵۰۰ هزار کودک عراقی بر اثر نتایج تحریم و به دلیل سوء تغذیه و بیماری و کمبود دارو، مردند؟ حقوق کودک کجاست؟
۴- یک مدافع صادق حقوق بشر نمی تواند از تحریم دفاع کند یا نمی تواند به آن کمک کند و راهش را هموار کند که هیچ، بلکه چه بسا باید با آن مبارزه هم بکند.
۵- هر نوع کمک به پیشبرد مذاکرات ژنو برای جلوگیری از تشدید تحریم ها و در ادامه پایان تحریم ها نه تنها از حیث منافع ملی کشور، ضروری است، بلکه حتی از نگاه حقوق بشری هم، با آنچه گفتم واجب است.
۶- حالا یک مرتبه، در آستانه ی مذاکرات، یک اطلاعیه ای در می آید خطاب به شورای امنیت که تقاضا می کند اعضا به قطعنامه علیه ایران رأی مثبت بدهند. این نامه چیزی از مسأله ی هسته ای و تحریم نمی گوید ولی مضمونش در همان سمت و سویی است که مخالفان توافق ایران و غرب تبلیغ می کنند: ترویج بی اعتباری و بی اعتمادی به ایران. این نامه و هم زمانی آن با مذاکرات کاملا در جهت اختلال در مذاکرات علیه ایران عمل می کند.
۷- حداقل ۱۸-۱۹ نام که ادعا شده این نامه را امضا کرده اند، نامهایی ناشناخته و بی رگ و ریشه اند که هیچ چیزشان معلوم نیست. خب اینها به کنار. نام دو سازمان هم هست که آدم های اصلی آنها شیرین عبادی و شادی صدر هستند. کاری به این ندارم که اینها چقدر مهم اند یا اثر گذار. اما کدام آدم ملی که کمترین علاقه ای به ایران داشته باشد در چنین روزهای تاریخی پر دلهره که کاهش و رفع تحریم ها برای کل کشور حیاتی است و مذاکرات پیش رو برای رسیدن به این مقصود اهمیتی نگفتنی دارد، حاضر می شود چنین کند؟ اینان حقوق بشر را اسباب بازی کسب و کارشان کرده اند حتی به قیمت فلاکت مردمان؛ حتی به بهای مرگ حقوق بشر.
انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن