پای لرز سرمایه داری نشستن

کمیل نصرالهی، کارشناس بازرگانی در یادداشتی برای انصاف نیوز نوشت:
خبر دستگیری بابک زنجانی بازخوردی مثبت را در بین اکثریت افراد جامعه به وجود آورد، چه در بین آنهایی که از ابتدای بر سر زبان افتادن نام بابک زنجانی تمام مشکلات اقتصادی و معیشتی خود را از وجود افرادی مانند زنجانی می دیدند و قبل از قوه قضاییه شروع به ایراد انواع اتهام و بریدن حکم می کردند و چه آنهایی که پس از دستگیری زنجانی احساس می کنند بخشی از حقوق تضییع شده شان را پس گرفتند و چه آنهایی که به حق خوشحال شدند از برابر بودن همه ی اقشار در پیش دستگاه قضایی کشور.
گواه این مدعا کامنت های کاربران شبکه های اجتماعی و نقل هر محفل شدن این خبر است. طرف صحبت این گفتار با مردم ایران و نه با دولتمردان و حکمرانان است. نویسنده ی این گفتار هیچ گونه ارتباطی چه از لحاظ دوستی یا همکاری با بابک زنجانی ندارد و همچنین سعی بر اثبات بیگناهی او ندارد و تنها هدف این یادداشت اشاره به دیدگاه جامعه نسبت به طبقه ی ثروتمند و سرمایه دار است.
متاسفانه در کشور ما طبقه ثروتمند فعال در عرصه های اجتماعی و فرهنگی حضوری بسیار کمرنگ دارد که هیچگاه نتوانسته با طبقات دیگر جامعه ارتباطی پایدار و دوستانه برقرار کند. اکثریت مردم آنها را تافته ای جدا بافته می دانند که با استفاده از رانت به ثروت دست یافته که با تاملی در سیستم اقتصادی کشور می توان به این گروه تا حدودی حق داد. چرا اینکه شرایط رشد اقتصادی در تمام نقاط کشور به صورت متوازن در دسترس نیست. اما آیا این نامتوازنی تقصیر طبقه ی ثروتمند، سرمایه گذار و کار آفرین است؟
گذشته از این در فرهنگ ما جمع سرمایه و افزودن به ثروت هیچگاه مورد تشویق قرار نگرفته است و برعکس با الفاظی چون مال اندوزی و غیره این کار مورد نکوهش قرار گرفته است. با نگاهی به کشورهای توسعه یافته می بینیم که ثروتمندان از جایگاه اجتماعی خاصی نزد مردم و دولت ها برخوردار هستند و به آنها به عنوان موتورهای محرک اقتصادی نگاه می شود که باعث ایجاد شغل و چرخش سرمایه در کشور می شوند.
در این کشورها هرساله لیست ثروتمندترین افراد با میزان سرمایه و زمینه ی کاری شان در دسترس عموم مردم قرار می گیرد، هرساله بسیاری از سرمایه داران و کارآفرینان اقدام به آموزش نسل جوان با شرکت در سمینارها و یا با انتشار خاطرات و شرح زندگی خود می کنند. در این کشورها ثروتمندان با افتخار به وجود خود ازعان می کنند و بسیاری از آنها تبدیل به الگویی برای نسل جوان و با انگیزه ی خود می شوند.
ولی در کشور ما ثروتمندان از ترس حسادت نه تنها تمایلی به اعلام وجود ندارند بلکه حتی کتمان هم می کنند تا از گزند اتهامات و شایعات به دور باشند. در کشور ما متاسفانه عدم توازن در توزیع فرصت ها، باعث شده است که طبقه ی سرمایه دار از ترس گزند شایعات و اتهامات به حق یا به ناحق از طرف اجتماع هیچ گونه تمایلی برای حضوری پررنگتر در جامعه و برداشتن باری از دوش دولت نداشته باشد.
امید است فعالیت ها و حضور سرمایه داران کشور در عرصه های اجتماعی شفاف تر و پررنگتر شود تا مردم هم آنها را از خود و نه برخود و در جهت پیشرفت ایران عزیز بدانند.
(توضیح: همانطور که نویسنده تاکید کرده است، این یادداشت ورای بررسی صحت یا عدم صحت اتهاماتی است که درباره ی بابک زنجانی مطرح می شود. طبیعی است که مرجع رسیدگی به اتهامات آقای زنجانی، مراجع قضایی هستند)
انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا