علی انصاریان درگذشت

ورزش سه نوشت: علی انصاریان مدافع سابق تیم ملی فوتبال ایران در اثر تشدید درگیری ریه‌اش به خاطر ویروس کرونا، جان به جان آفرین تسلیم کرد.

انصاریان که همزمان با زنده یاد مهرداد میناوند به بیماری کووید-۱۹ مبتلا شده بود، پس از مبارزه سخت با این ویروس نتوانست مقاومت خود را ادامه دهد و متاسفانه در روز چهارشنبه دار فانی را وداع گفت.

این در حالی است که در روزهای گذشته وضعیت جسمانی انصاریان به شکلی امیدوارکننده تغییر کرده بود و حتی علی پروین اسطوره فوتبال ایران گفتگوی کوتاه تلفنی با او داشت اما متاسفانه در ساعات آخر روز دوشنبه شرایطش به شکلی شد که تیم پزشکی وی را به خواب مصنوعی برد.

در همین حین اخبار ضد و نقیض از بیمارستان فرهیختگان مخابره می‌شد که نگرانی های فوتبال‌دوستان را به دنبال داشت تا حدی که مهدی ترابی، افشین پیروانی و… یا انتشار چند استوری از مردم خواستند تا برای انصاریان دعا کنند.

دکتر هاشمیان پزشک معالج او که خبر بیهوشی مصنوعی علی انصاریان را اعلام کرده بود، در یک لایو اینستاگرامی با لحنی ناامیدانه درباره وضعیت او صحبت کرد و داماد خانواده انصاریان هم به همین شکل پاسخ پیگیری خبرنگار ما را داد تا این که این اتفاق تلخ به وقوع پیوست.

درگذشت علی انصاریان در حالی اتفاق می‌افتد که فضای جامعه فوتبال تحت تاثیر مرگ نابهنگام مهرداد میناوند بر اثر کرونا قرار داشت و حالا یک پیشکسوت دیگر هم از جمع ستارگان فوتبال ایران جدا می‌شود.

علی انصاریان ۴۳ ساله سابقه ۷ فصل بازی برای پرسپولیس و یک سال حضور در استقلال را دارد. او همچنین شش بازی ملی انجام داد و فوتبال خود را در شاهین بوشهر کفش هایش را آویخت.

او سابقه گلزنی به بایرن مونیخ و دروازه بان اسطوره ای این تیم اولیور کان را با پیراهن پرسپولیس دارد.

انصاریان پس از پایان دوره بازی، یک قطعه موسیقی منتشر و در چیزی حدود ۲۰ فیلم سینمایی و سریال نیز بازی کرد و توانایی اش در این عرصه را نیز به نمایش گذاشت.

انتهای پیام

دیباچه

نوشته های مشابه

یک پیام

  1. ⚫️ قصه « رنج مادر» انتها ندارد ….
    لحظه ” تنهایی ” خراشی بزرگ بر صورت ” باهم ” بودن هاست
    « باهم بودنی » که یک جفت فرزند _ مادر باشد
    عشق دوطرفه باشد عشق واقعی ( تن و پاره تن)
    عشق ” شوق مادر ” برای ماندن « پسر»
    و دلدادگی یک پسر و تکرار تجربه شیرین ” کودکی و آغوشِ مهر مادر ”
    ▪️کودکی که 43 سال دارد وقتی یادش می آید:
    ” کول مادر ” را
    ” آغوش مادر ” را
    خاطراتِ شیرین آن را در وجود فرشته ی مادرش می بیند
    پس مادر را ” کول ” می گیرد تا قصه عشق واقعی « دو مهر»
    مبادا پایانی داشته باشد با آغاز یک ازدواج !
    پس حق خود و آرزوی مادر را از خود و مادر می گیرد .
    پایان زندگی و کوچِ علیِ دوست داشتنی فوتبال
    باز آغاز ” رنج و رنج و رنج ” مادر می گردد
    ⚫️گویی قِسم مادر از زندگی بی انتهایی درد و رنج است
    مادر ” تنها ” می شود و ای بار مادر دردناک در ” کول خود و کول علی ”
    جای ” خالی ” علی را می بیند و آه و ناله عرش لرزان مادر
    الهی ! روح پسر شاد .. صبر این مادر فراوان………………………….. حمزه فیضی پور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا